منظور پیامبر در «حدیث رفع» چیست و خداوند از کدام ۹ خطا چشم‌پوشی می‌کند؟
جدید
از حضورتان درخواست می‌کنم در صورت امکان، معنا و مقصود از آن «نُه مورد» را که در روایت مشهور ذیل (حدیث رَفْع) آمده است، جهت استفادۀ طلاب و سایرین تبیین بفرمایید:
پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم می‌فرمایند:
«رُفِعَ عَنْ أُمَّتِي تِسْعٌ: الْخَطَأُ، وَ النِّسْيَانُ، وَ مَا أُكْرِهُوا عَلَيْهِ، وَ مَا لَا يَعْلَمُونَ، وَ مَا لَا يُطِيقُونَ، وَ مَا اضْطُرُّوا إِلَيْهِ، وَ الْحَسَدُ، وَ الطِّيَرَةُ، وَ التَّفَكُّرُ فِي الْوَسْوَسَةِ فِي الْخَلْقِ مَا لَمْ يَنْطِقْ بِشَفَةٍ وَ لَا لِسَانٍ.»
(منبع: تحف‌العقول، النص، ص ۵۰ / و رُوي عنه (ص) في قصار هذه المعاني...، ص ۳۵)
2. فراموشی. 3. بر امری مُکرَه شدن. 4. کاری را از روی جهالت و عدم اطّلاع انجام دادن. 5. نسبت به امری از امور تکلیفیّه توان نداشتن؛ مانند پیر و مریض که نمی‌توانند روزه بگیرند. 6. به کاری مضطرّ گشتن. 7. حسادت به فردی به واسطۀ نعمتی که خدا به او داده است، در‌صورتی‌که به زبان نیاورده. 8. تفأّلِ بد زدن، در‌صورتی‌که گفته نشود. 9. در کار مردم نقشه و فکرِ بد کردن، تا وقتی که مطرح نکند و اقدامی انجام نداده.
نشر و تبليغ آموزه‌هاي اصيل اسلامي و تبيين مکتب عرفاني اولياي الهي،
به‌ويژه علامه طباطبايي،علامه طهراني و آيت‌الله سيّد محمّدمحسن حسيني طهراني.
نشر و تبليغ آموزه‌هاي اصيل اسلامي و تبيين مکتب عرفاني اولياي الهي،
به‌ويژه علامه طباطبايي،علامه طهراني و آيت‌الله سيّد محمّدمحسن حسيني طهراني.
عرفان و سلوک
سخنراني
تمام حقوق این سایت برای مکتب وحی محفوظ است