مرحوم آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس الله سرّه در شرح فقره «اللَهم إنّي أجد سبل المطالب إليك مشرعة و مناهل الرجاء إليك مترعة» ضمن مقایسۀ راه‌های طلب امور دنیوی و اخروی، راجع به كيفيت ارتباط انسان با پروردگار متعال توضیح داده و می‌فرماید: این ارتباط، تکوینی است؛ نه تشریعی. ایشان در بخش دیگری از بیانات‌شان، با ذکر حکایتی از اصمعی، به كثرت مناجات‌ها و ادعيه‌ امام سجاد عليه السلام در پيشگاه پروردگار متعال اشاره می‌نماید. در ادامه مرحوم استاد حسینی طهرانی به تفسير آيه 125 سورۀ مبارك نحل ( ادْعُ إِلى‏ سَبيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتي‏ هِيَ أَحْسَن‏) پرداخته و تأکید می‌کند که راه خدا، راه لینت است، نه خشونت و نصیحت با کلام نیکوست که بر قلوب تأثیر می‌گذارد. در این بخش حکایات و خاطرات آموزنده‌ای نقل شده است. در ختام، توصیه سازنده‌ای از مرحوم علامه طهرانی به یکی از شاگردان که در مؤسسه ایشان به کار ترجمه اشتغال داشته، بیان شده است: «زحماتت را با کمتر از خودش معاوضه نکن!»