این مقدمه گرانسنگ آخرین بیانات گهربار عارف باللَه و بأمر اللَه حضرت آیة اللَه حاج سیّد محمدمحسن حسینی طهرانی ـ رضوان اللَه علیه ـ می‌باشد که جهت کتاب مبانی اخلاق جلد 1 بیان نموده و توسط مجمع تحقیق مکتب وحی تدوین گردیده است. در اینجا انفاس قدسیّه ایشان از فیضان مشک و عبیر باز ایستاد، و بنان جواهر اثرش از نشر لآلی و درر تابناک معارف حقّۀ الهیّه فروماند. قلبی که یک عمر برای اعتلای کلمۀ توحید و تبیین مقام ولایت کلّیۀ الهیّه و دفاع از حریم تشیّع و مبانی اصیل فرهنگ اسلامی می‌طپید، مقارن اذان ظهر روز پنجشنبه بیست و ششم شعبان المعظم سنۀ یک‌هزار و چهارصد و چهل هجریّه قمریّه در عتبۀ مقدّسه حضرت ثامن‌‌الائمّه علیّ بن موسی الرّضا علیه آلافُ التّحیّة و الثّناء از حرکت باز ایستاد. نفس قدسی‌اش به ندای ﴿ارجعی﴾ لبّیک گفته، ‌سرمست از بادۀ‌ ﴿وَسَقَاهم رَبُّهُم شَرَابا طَهُورًا﴾ شاهد وصل را در آغوش کشید و به ریاض قدس ﴿فِي مَقعَدِ صِدقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقتَدِرِۢ﴾ پرواز نمود؛ رَحمةُ اللَهِ علَیهِ رَحمةً واسعةً.