آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی یکی از مباحث اساسی فقهی یعنی نقش عقل و علم در ترتب احکام پرداخته‌اند. بحث از این نقطه آغاز می‌شود که عقل به عنوان حجر اساسی و شرط نخست تعلّق تکلیف الهی شناخته می‌شود و تکالیف دینی دائرمدار احراز مصالح و مفاسد توسط مخاطب مستعد است. در ادامه، با استناد به مبانی فقهی و روایی، تفاوت احکام میان افراد فاقد رشد عقلی کامل و سایرین تبیین شده و به این نکته اشاره می‌شود که چگونه تبیین صحیح علم، جهل و توانایی مکلف در باب ارتداد، پاسخگوی بسیاری از پرسش‌ها پیرامون آزادی فکر و اندیشه در اسلام است. در پایان نیز روشن می‌شود که شناخت دقیق این مبانی عقلی، گره‌گشای فهم صحیح متون دینی و احکام مترتب بر آن خواهد بود.