اباحه ظاهری در حدیث کل شیء مطلق در این جلسه آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی به بررسی دلالت روایت «کل شیء مطلق حتی یرد فیه نهی» در بحث برائت اصول فقه می‌پردازد. ابتدا دیدگاه‌های آیت‌الله خویی و محقق نائینی درباره اباحه ظاهری، اباحه واقعی و معنای ورود (صدور یا وصول) تحلیل می‌شود. سپس نقدهای وارد بر تفسیر نائینی در حمل روایت بر لا حرجیّت ماقبل شرع و نیز اشکالات دیدگاه خویی درباره لغویت یا تصویب بررسی می‌گردد. در ادامه معنای صحیح «شیء» به عنوان مجهول‌الحکم و نقش آن در جعل اباحه ظاهری توضیح داده می‌شود. همچنین نسبت این روایت با ادله احتیاط و امکان جمع میان آنها تبیین می‌گردد. در نهایت روشن می‌شود که ظهور روایت ناظر به اباحه ظاهری در موارد شک و جهل است و قابل تخصیص کلی به همه موارد نیست و جمع درست آن با ادله احتیاط در تفکیک موارد اهمیت شرعی روشن می‌شود.