آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به بررسی و نقد ادعای کسانی می‌پردازند که وجود را فاقد صلاحیت برای معلولیت می‌دانند. بحث با تحلیل کیفیت تأثیر علت در معلول آغاز شده و به ریشه‌یابی خطای فکری قائلین به معلولیتِ انحصاریِ ماهیت می‌رسد. ایشان با تبیین این نکته که وجود، حقیقتی واحد است اما ظهورات و تعینات آن در عالم خارج متفاوت است، به نقد این تصور می‌پردازند که وحدت وجود را مستلزم یکسانیِ تمامِ معلولات و علل می‌داند. در ادامه، با استفاده از مثال‌های ملموس، تفاوت میان ماهیت و وجود و نحوه انتزاع ماهیات از ظهورات وجود تشریح می‌شود. در نهایت، با بررسی اعتراضات مطرح شده بر قدما و متأخرین، این نتیجه حاصل می‌شود که ادراک صحیح از رابطه علت و معلول، مستلزم تفکیک دقیق میان جایگاه وجود و ماهیت در نظام هستی است و جعل، نه تنها به ماهیت، بلکه به حقیقت وجود نیز تعلق می‌گیرد.