دربارهٔ موضوع غرور سؤالی داشتم:

می‌گویند: «برای اینکه انسان به خاطر اعمالی مانند نماز شب و امثال آن دچار غرور نشود، باید پیش خود بگوید: ”شاید آن فردِ دیگر از من بهتر باشد و کارهای دیگری برای رضای خدا انجام می‌دهد“»؛ حال سؤال من این است که مثلاً وقتی یک نفر زیاد غیبت می‌کند و من اصلاً غیبت نمی‌کنم، خب در این زمینهٔ خاص، من از او بهتر هستم؛ آیا اگر انسان چنین تفکری داشته باشد یا این را بگوید، باز هم دچار غرور شده است؟ اگر این هم غرور محسوب می‌شود، انسان باید چه دیدگاهی داشته باشد و پیش خود چه بگوید تا مغرور نشود؟ ع