سلام‌علیکم؛

۱. مدتی است که در همۀ اعتقاداتم دچار شک شده‌ام؛ هرچه دعا می‌کنم، مدتی حالم بهبود می‌یابد، اما دوباره به همان ورطه می‌افتم. به کلام بزرگان، احادیث و بسیاری از سخنان حقی که پیش‌تر به‌راحتی می‌پذیرفتم، شک می‌کنم. هرچه می‌اندیشم، علت پیدایش این حال را نمی‌یابم. خواهشمندم بفرمایید برای رفع این حالت چه باید کرد؟

۲. آیا شوخی با بزرگان و اولیای الهی جایز است، یا اینکه این عمل بی‌ادبی و آفت مسیر سلوک محسوب می‌شود؟