ضمن عرض معذرت از اینکه وقت شریف شما را می‌گیرم، به سؤالی می‌پردازم که مدتی است ذهن مرا مشغول کرده است و آن «حدّ وظیفۀ پدر در قبال مسائل دنیایی پسرش» است:

بعضی از آشنایان با رسیدن فرزندشان به سن ازدواج، ضمن گرفتن بهترین مراسم ازدواج، به او یک واحد آپارتمان و ماشین هدیه کرده‌اند؛ یعنی چیزی که یک شخص عادی پس از سال‌ها کار، در حدود ۵۰سالگی به‌دست می‌آورد را یکجا به او می‌دهند و از تمام دغدغه‌های آتی و فشارهای مالی راحتش می‌کنند.

بعضی از آشنایان هم می‌گویند: «خودش باید برود، تلاش کند، تجربه کند، به‌دست آورد و توکل کردن و دعا را بیاموزد و…»

این‌جانب در آستانۀ بازنشستگی هستم و برای بعد از آن نقشه‌هایی کشیده‌ام که فکرم را به تفسیر قرآن و کسب معارف و... بدهم تا شاید به خودم برسم؛ اما همسرم می‌گوید نمی‌شود که کار نکنی، در این روزگار سخت دو پسرت چه کنند؟ اگر بخواهم امکانات زندگی آن‌ها را فراهم کنم، باید یک دورۀ دیگر هم پس از بازنشستگی دنبال کار باشم. لطفاً این مقوله را بیشتر شرح دهید.

ضمناً بنده با مباحث شیرین شما بیگانه نیستم و در چند سال اخیر، سخنرانی «شرح حدیث عنوان» شما را با برنامه‌ریزی دنبال کرده‌ام. خدای متعال بر توفیقات شما بیفزاید.