منظور از «نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي» در قرآن چیست؟ آیا خداوند روح دارد؟ - قرآن وتفسیر

گروه پرسش : قرآن وتفسیر

کدرهگیری : 29

پرسشگر

با عرض سلام و خسته نباشید؛

من از محضر استاد سؤالی داشتم: می‌خواهم بدانم وقتی که خداوند در قرآن می فرماید: (نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي) [از روح خود در او دمیدم] منظور از این آیه چیست؟ مگر خداوند هم مانند انسان روح دارد که می‌فرماید: «شما را از روح خودم آفریدم»؟

آیا می‌توان گفت: «خداوند روحی شبیه روح انسان است ولی با این تفاوت که روح انسان محدودیت‌هایی دارد اما روح خداوند بی‌انتهاست»؟

با تشکر.

آیت‌اللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

هوالعلیم. روح خداوند، همان ذات بَحت و بسیط و حقیقت وجود است که مرتبۀ او مقدّم بر رتبۀ اسماء و صفات کلّیۀ اوست و سایر موجودات از اسماء و صفات او نشئت گرفته‌اند؛ بدین لحاظ، مرتبۀ انسان از تجرّد تامّ و روحانیّت محض انتزاع گردیده است و این به معنای روح می‌باشد.