از حاج‌آقای تهرانی تقاضامندم در مبحث حجیّت مطلقِ فعل اولیای خدا توضیح فرمایند. اگر مطلق است، پس چرا بعضی آرای فقهی عرفا با هم تفاوت دارد؟ مثلاً عده‌ای مانند حاج انصاری همدانی و حاج میرزا جوادآقای ملکی تبریزی، عکس گرفتن را حرام و عده‌ای جایز می‌دانند.

اصولاً تفاوت مقام میان امام و عارفی که به مقام فنا رسیده است، چیست؟ آیا همان‌طور که افعال امام حجت است، افعال عارف نیز حجت است؟ یعنی می‌توان به تمام افعال یک عارف استناد کرد و از آن اسوه گرفت؟

در مورد عرفا شما می‌گویید می‌توانند به تمام علوم احاطه داشته باشند؛ پس چرا ما از عرفا ندیدیم در مورد علمی غیر از عرفان صحبت کنند؟ اصولاً سؤال اساسی این است که علم عرفا تا چه حد با علم امامان متفاوت است؟ آیا ائمه هم اگر بخواهند می‌توانند علوم را در خود بالفعل کنند یا خودبه‌خود تمام علوم در وجودشان بالفعل است؟

مسئلۀ علم عرفا، مسئلۀ بسیار سختی است؛ اینکه علم عارف تا چه حد است و عارف تا چه حد علوم را در وجود خود بالفعل می‌کند و تا چه حد اجازۀ انجام این کار را دارد. البته تمام این مسائل برمی‌گردد به مسئلۀ تفاوت میان عرفا و امامان؛ تفاوت میان حجیّت افعال، علوم، استعداد و... میان این بزرگواران.

خواهشمند است در این مورد برای بندۀ جاهل توضیح بفرمایید.

با تشکر از مطالب ارزندۀ شما.