بنده فکر می‌کنم امروزه انسان تا حدودی از بهره‌برداری از نعمت‌های خدادادی محروم مانده است. طبیعتاً انسان به خوراک، پوشاک، مسکن، لوازم اولیۀ زندگی، تفریحات سالم، اطفای شهوت و بهره‌وری از این لذایذ حلال در حد اعتدال نیاز دارد؛ ولی امروزه با این وضعیت جامعه، انسان‌ها ـ به‌خصوص افراد مذهبی و مقید ـ از این موارد محروم مانده‌اند و پرواضح است که عده‌ای ظالم و خودخواه، و بعضاً افرادی با تندروی‌های بی‌جا و کج‌روی‌های فکری، مانع این رفاه و آرامش شده‌اند.

حال، سؤال بنده‌ این است که چرا خداوند متعال که دارای صفات عدل، قدرت و... است و اراده و اختیار همه از مجرای ارادۀ اوست، مانع این افراد نمی‌شود تا همۀ انسان‌ها به‌راحتی از این مواهب استفاده کنند؟