سلام‌علیکم؛

1. فلسفه و حکمت اینکه میل و ارادۀ خداوند به این نقطۀ خاص (مکه و کعبه) تعلق گرفته است و نه جایی دیگر، چیست؟

2. آیا ارتباطی بین تولد امیرالمؤمنین علیه‌السلام در کعبه و میل و ارادۀ حضرت حق به این نقطه ـ که محل طواف حجاج و... قرار گیرد ـ وجود داشته است؟ به‌عبارتی، به‌فرض اینکه امیرالمؤمنین علیه‌السلام در خانۀ کعبه متولد نمی‌شدند، آیا باز هم توجه خاص خدا به کعبه بود؟

3. فرموده‌اید: «طوافِ وداع کردن در مکه اشکال ندارد، لیکن همان طواف نساء، طواف وداع هم هست و درهرحال، طواف وداع مستحب است»؛ این در حالی است که ما طواف وداع را در آخرین روز و به‌عنوان آخرین طواف انجام می‌دهیم، اما طواف نساء را بعد از طواف عمرۀ مفرده و تقصیر به‌جا می‌آوریم. آیا طواف نساء با طواف وداع تفاوت ندارد؟

4. حضرت رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله به چه نیتی آب زمزم را می‌نوشیدند تا ما نیز با همان نیت بنوشیم؟

5. فرموده‌اید: «طواف، فقط همین عمل ظاهری نیست، بلکه باید به باطن آن نیز توجه نمود و باطن آن، این است که هر دور طواف، نشانه و حکایتی از یکی از عوالم (عالم ماده، مثال و... تا اسماء کلیه) است». در صورت امکان، مختصری در رابطه با این عوالم هفت‌گانه و نحوۀ توجه در حالت طواف ـ در هر شوط به عالم مربوطه ـ بیان فرمایید.

با تشکر.