سرّ شهادت حضرت علی اصغر وتفاوت واقعه عاشورا با سائر وقائع

دیدگاه عرفای الهی نسبت به حضرت عباس علیه السلام 

این را مرحوم قاضی می‌فهمد که می‌فرماید: «حضرت ابالفضل کعبه اولیاء است!»¹ 

این را آقای حداد ـ رضوان الله علیه ـ می‌فهمند: «هرچه عرفا به دست آوردند از این خاک عتبه بوسی حضرت ابالفضل به دست آورده‌اند»

مسئله را اینها می‌فهمند، که چه خبر است و کجاست! و الاّ خب ما می‌آییم فقط یک گنبد طلایی تماشا می‌کنیم، یک ایوانی تماشا می‌کنیم، یک صحن و سرایی تماشا می‌کنیم و افرادی که می‌آیند آنجا زیارت می‌کنند، خب تمام شد و رفت. آنهایی هم که این کتاب‌ها را نوشتند همین‌ها را می‌دیدند آنها همین گنبد طلا را می‌دیدند! یک وقت هم طلا نبود؛ زمان شاه عبّاس و اینها طلا کردند دیگر قبل از آن طلا نبود.² یک وقت هم خاک بود، متوکل آمد شخم زد، خراب کرد، شخم زد،³ خاک بود. الآن حرم حضرت عسکریین که ما مشرف شدیم، ضریح ندارد، دور آن محدوده تخته کشیدند و پرده گذاشتند. و خب زدند خراب کردند دیگر منفجر کردند، خراب کردند، از بین رفت.

ظاهرگرائی آفت زیارت

خیلی این قضیّه، قضیّۀ عجیبی است خیلی واقعاً، که چطور ما هنوز گرفتار تخیلات هستیم، گرفتار اعتبارات هستیم، اینکه پیغمبر یا ائمّه می‌فرمایند: «کسی که زیارت کند ما را عارفاً بحقّنا»⁴ این هرچه هست در همین یک جمله است. این برای همین است که شما گنبد را زیارت نکن آقاجان! چشممان از دور به گنبد امام رضا می‌افتد می‌گوییم: «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا» مگر امام رضا آن گنبد است؛ خب بله تا چشممان به گنبد می‌افتد خب آن ظهور آن مرتبۀ ولایت در ظاهر است، ولی امام رضا که آن گنبد نیست، امام رضا که آن در نیست، امام رضا که آن ضریح نیست، امام رضا که آن بدن نیست، اصلاً بدن نیست! زیارت امام رضا رفتن به‌خاطر این است که آن بدنی که به‌واسطۀ تقدسی که با آن روح پیدا کرده آدم می‌رود و از آن تجلّیات بیشتر بهره‌مند می‌شود؛ ولی امام رضا که بدن نیست؛ امام رضا همه جا است، امام رضا ملک و ملکوت عالم را گرفته؛ این قضیّۀ امام رضا است. این «عارفا بحقّنا»⁵ این خیلی مسئله است که چه کسی عارف به حق است؛ واقعا چه کسی عارف به حق است؟!