سرّ شهادت حضرت علی اصغر وتفاوت واقعه عاشورا با سائر وقائع

علي اصغر، رمز جاودانگی عاشورا 

اینجا دیگر تمام شد، اینجا دیگر مشخص شد که نه دیگر، اینجا دیگر جای شوخی نیست! ظلم یک‌طرف حق یک طرف، کفر یک‌طرف ایمان یک‌طرف، صدق یک‌طرف حُقّه بازی یک‌طرف، صفا یک‌طرف نفاق یک‌طرف، ظلمت یک‌طرف نور یک طرف، آنجا در قضیه عبدالله رضیع، لذا می‌توانیم بگوییم اصلاً واقعه عاشورا قائم به عبدالله رضیع است! قضیّۀ عاشورا این به این مسئله قیّومیّت دارد و خلاصه اساس استمرار قضیّه عاشورا مسئله عبدالله رضیع است! سرّ استمرارش، سرّ بقائش، اینکه قضیّه عاشورا باقی مانده و از بین نمی‌رود و همیشه زنده است درحالتی‌که همه از بین می‌رود هر کسی می‌خواهد باشد از بین می‌رود و می‌آید و عالمی را به هم می‌ریزد و اینها در قضیّۀ عاشورا خیلی عجیب است!

خطر جدی استفاده از عاشورا برای مقاصد دنیوی 

هر کسی که با مسئلۀ عاشورا بخواهد بازی کند خلاصه فقط با خدا طرف است. کسی که بخواهد از قضیّه عاشورا به نفع خودش بهره بگیرد با دم شیر دارد بازی می‌کند! خلاصه باید حواسش باشد که یک وقتی آن غیرت الهی اینجا را برنمی‌دارد! با امام نباید بازی کرد از قضایای عاشورا نباید انسان به عنوان نردبان برای مقاصد دنیوی استفاده کند، این خطر، خطری جدی است و آدم باید مواظب باشد، با عاشوراء نباید بازی کند، با عاشورا نباید حرف بزند با قضیّه عاشورا نباید دخالت کند.

و این مسئله‌ای بود که مرحوم آقا از اوّل نسبت به این مسئله حساس بودند، در این قضیّه تعبیرهایی که آورده می‌شد، کلماتی که گفته می‌شد، مقایسه‌هایی که می‌شد. همۀ اینها مسائلی است که اثر تکوینی دارد! اثر تکوینی دارد! بله! ما باید به میزان عُرضۀ خودمان، خودمان را بنمایانیم، نباید از امام حسین مایه بگذاریم؛ اگر ما عُرضه نداریم نباید از امام حسین مایه بگذاریم؛ آن مقداری که خودمان عُرضه داریم باید خود را نشان بدهیم و بنمایانیم و زائد بر آن خرج کردنِ از جای دیگر است، بدون اسم صاحب آن مال، انسان بیاید مال یک کسی را بردارد و خرجش کند، بدون اجازه نمی‌شود انسان بیاید خرج بکند. خلاصه چوب دارد دیگر! چوبی که کیان ما را می‌آید و بر باد می‌دهد! نباید خلاصه از امام حسین خرج کرد. مقام عصمت جدا است، حریم عصمت جدا است و اینها باید همه‌اش ملاحظه بشود.