سرّ شهادت حضرت علی اصغر وتفاوت واقعه عاشورا با سائر وقائع

خب وقتی این انجام شد حالا شما که در کنار عمر سعد ایستادید، شما که دارید نگاه می‌کنید، شما که دارید این قضیّه را می‌بینید؛چه عکس العملی نشان می‌دهید؟! چه عکس العملی نشان می‌دهید؟! خب این مشخص شد دیگر! دیگر اینجا نیازی به دلیل نداریم یزید بر حق است یا امام حسین؟ این‌که دیگر نیاز نداریم کتاب بیاوریم، روایت بیاوریم، تاریخ بیاوریم، منطق بیاوریم، از جدل استفاده کنیم، هیچ نیاز نیست.

یک قضیّه و حادثه‌ای که خودش بنفسه و بوجوده دلیل است لا باثباته و قیاساته، خود همین مسئله دلیل است، خود همین وجودش دلیل است. شما لشکرعمرسعد نشستی همین‌طور نگاه کردی گفتید: «خیلی خب تیری از کمان به‌درآمد و بگذریم!» چی چی بگذریم، چی چی تیری از کمان درآمد و بگذریم! آقا یک تیر از کمان درآمده و رها کنید دیگر، آبی بر جوب رفته و دیگر نمی‌شود باز گرداند و...! نه آقا باید بروی دنبال آب وببینی آب کجا رفت.

عین همان استدلال را ما در جای دیگر می‌بینیم، آقا یک قضیّه‌ای اتفاق افتاده و بعد دیگر مسئله را پیگیری نکنید آقا به صلاح نیست، دیگر پیگیری نکنید! مطلبی است، بله، تیری از کمان درآمده و دیگر پیگیری نکنید. همین استدلال لشکرعمرسعد کرد؛ وقتی گفتند: «عجب! به هم رو کردند، چه شد؟ زدند؟ عجب، عجب نگاه کن، نگاه کن روی دست پدرش، دست و پا می‌زند، جان می‌دهد، آقا شد دیگر رها کن دیگر، بیا به اصل مسئله بپردازیم و قضیّه را ادامه بدهیم، دیگر حالا بخواهی به او فکر کنی [جنجال] می‌شود، همهمه افتاد و تمام شد. تمام نشد بدبخت بیچاره! بابایت را دستت می‌دهند! چی چی تمام شد! حالا صبر کن! تمام شد؟! 

لزوم ظهور جریان حضرت علی اصغر در واقعۀ عاشوراء

این قضیّه، قضیّۀ عجیبی بود؛ این‌طور من تصور کردم اصلاً داستان حضرت علی اصغر باید در قضیّۀ عاشورا انجام بشود، باید انجام بشود. و این هم البتّه از مسائل عادی، یعنی عادی و دو دوتا چهارتا و ابتدایی‌ترین است، به اصطلاح درجه اوّل از این حادثه که برای همه قابل ملموس است برای همه قابل مشهود است، که این واقعه شمشیری بود که دیگر آمد و هیچ جای شکی را نگذاشت!