ضرورت نشر آثار علّامه طهرانی قدّس الله سرّه

گفتم: خیلی خوب إن‌شاءالله که ما همیشه بار رفقا را برداریم، بار را از دوش [رفقا برداریم]، تکالیف را برداریم. کارمان این باشد هیچ‌وقت بر دوش دیگران ، بار نگذاریم و بار دیگران را سنگین کنیم.

و روش اینها هم این را نشان می‌دهد. شما الآن مسائل و جریانات سیاسی و اجتماعی که دارید می‌بینید ـ شما را قسم می‌دهم ـ همان‌هایی نبود که ما سال‌ها پیش گفتیم خواهید دید؟ حالا دیدید دارد اتفاق می‌افتد! وضعیت، موقعیت و خصوصیّات [آنها] چیزهایی نیست که ما از بزرگان نشنیده و ندیده باشیم. چشممان را که نمی‌توانیم ببیندیم. سرمان را که نمی‌توانیم در برف بکنیم. حالا هی بیایند بگویند: «آقا مسئله این‌طور است. مصلحت این [طور] اقتضا می‌کند.» خب بکند! بفرما برود بکند! [می‌گویند:] «قضایا این‌طور است، باید این‌طور باشد. برای ما فلان چیز خط قرمز است.» برای شما خط قرمز است، برای بنده خط سبز است. چه کسی آمده خط قرمز تعین کرده است؟ چه کسی آمده خط زرد تعین کرده است؟ این حرف‌ها چیست؟!

مصاحبت چهل ساله آیةالله طهرانی با علامه والد

وقتی که من چهل سال، چهل سال با یک ‌هم‌چنین بزرگی بودم و تفکرش را نسبت به مسائل دیده‌ام و سخنانش را نسبت به دیگران شنیده‌ام، که نمی‌توانم انکار کنم. چرا یک عده‌ای آمدند و دارند دورغ می‌گویند و به آن بزرگ تهمت می‌زنند؟! چرا؟ چرا از ایشان حرف در می‌آورند که بعد ـ الآن ـ در آن بمانند؟!

سه سال پیش در همین تابستان بنده یک مسافرت بودم که تقریباً حدود یک ماه طول کشید. برای بعضی نامه‌ای نوشتم و در آنجا تصریح کردم که شما را به خدا اگر پدرتان الآن زنده بود این کارهایی که شما راجع به مسائل و جریانات اجتماعی و سیاسی می‌کنید را تأیید می‌کرد؟! اگر فردا در این مسائل قضایای دیگری پیش بیاید چه جوابی دارید بدهید؟! خب بفرمایید [ببینید] حالا چیزهایی [که پیش آمده و] چیزهایی هم بعد از این خواهید دید! گفت: