کیفیت ارتباط سالک با سایر افراد

أعوذ بالله من الشیطان الرّجیم

بسم الله الرحمن الرّحیم

مطالبی در ذهنم بود ـ و مدت‌ها وعده‌اش را داده بودم ـ گفتم این را خدمت رفقا عرض کنم و قرار آن را هم گفته بودم که اگر فرصتی پیدا شود، در یکی از همین شب‌های سه‌شنبه‌ای که جلسات هستT ما این چند نکته را خدمت رفقا بگوییم. و از من در این زمینه خیلی سؤال شده است و مرتّب سؤال می‌شود. منتها به‌واسطۀ بعضی از محذورات، تا حالا فرصت نشد که شب سه‌شنبه خدمت رفقا باشیم؛ شاید هم اگر [خدمت] برسیم نمی‌دانم که فرصت برای طرح این مطالب هست یا نیست؟

لذا علی‌کلّ‌حال، ما گفتیم در این روز اول چون به عنوان یوم‌الشروع است و خدمتتان می‌رسیم، این نکات را عرض کنیم. ان‌شاءالله فردا اگر عمری باقی بود همین برنامۀ معمول را در دو بحث فلسفه و فقه ـ منتها با یک مدت کمتری ـ داشته باشیم.

طبعاً این قضیّه و مطلب که رفقا باید به آن توجه داشته باشند، مربوط به این جمع نیست، بلکه به همۀ افراد و همۀ رفقا، چه زن و چه مرد، چه رفقای اهل علم و چه غیر اهل علم مربوط است. چون این مسئله به علم و غیر علم کاری ندارد، بلکه به خودِ نفس و مسائلی که مربوط به نفس است بستگی دارد و ‌طبعاً در این قضیّه همۀ ما حتی خود بنده، مشترک هستیم. و به واسطۀ همین قضیّه هم هست که شما متوجه شده‌اید که بنده در مسائل و قضایا و ارتباطات، روش خاصی دارم و این مسئله به کیفیتِ حالِ خود من برمی‌گردد و چاره‌ای هم جز این نیست. اینکه خواست و مشیّت خدا به چه کیفیتی هست ما از آن اطلاعی نداریم، ولی باید بر اساس تکلیف عمل کنیم و تا آنجایی که فکر ناقص و عقل ناقص ما راه دارد ما به آن تکلیف موظف هستیم.

پاسخ به شبهه‌ای در خصوص عدم نیاز به استاد در سلوک