کیفیت تبدیل سیئات به حسنات

دلیل اعتراض نسبت به کلام بزرگان

ما در همان زمان‌های سابق، می‌دیدیم بعضی از افراد در مجالس و اینها وقتی که بزرگان یک صحبتی می‌کردند، یک مسائلی را می‌گفتند، یک حقائق توحیدی را بیان می‌کردند، تا آن افرادی که در مجلس بودند ـ بعضی‌ها، یکی دوتا هم نبودند  ـ می‌دیدند که [مطالب بزرگان] با آن افق فهمشان و معرفتشان نمی‌خواند و بالاتر است، شروع می‌کردند [به] مضطرب شدن؛ و بعضی از اوقات اعتراض می‌کردند!

خب آقا صبر کن، فهمت را بالا بیاور، چرا گیر کردی؟! چرا اینجا ایستاده‌ای؟! درست شد؟ اما همین  که می‌گفتند یک دعا بخوانید، همه خیلی خوشحال [می‌شدند.] دعای جوشن ثواب دارد! یا مثلاً زیارت عاشورا! آقا مفاتیح را بیاور زیارت عاشورا بخوانیم. [علت این اعتراض چیست؟] اینجا ایستاده، نمی‌خواهد بالا بیاید! آقا [بگذار] دوتا حرف برود در کلّه‌ات! یعنی چه همه‌اش این را بخوانیم، آن را بخوانیم؟! با این را خواندن و آن را خواندن به کجا رسیدی؟! مثل همین آقا! تند بخوانید، تند بخوانید،‌ ملائکه تصحیح می‌کنند! تند بخوانید چه معنی دارد؟ این حرفها چیست؟ قرآن را که نباید تند خواند.

اینها همه در ظاهر متوقف شده‌اند! و راه دین، راه عبور از ظاهر است و رسیدن به حقیقت و مغز و لبّ مسئله است¹.

اللَهمّ صلِّ عَلی محمد و آل‌محمد