اهمیت شناخت حق و پایبندی به آن
لزوم پرهیز از تحمیل عقیده و بازگشت به معیار توحیدیِ قرآن در قضاوت
در این بیان از آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی، حقیقت «شناخت حق و التزام به آن» در پرتو سیره اولیای الهی، با نگاهی انتقادی به برخی رفتارهای رایج در عرصه دین‌داری، علم و تبلیغ تبیین می‌شود. سخنران با هشدار نسبت به پیامدهای تحمیل عقیده و قضاوت‌های شتاب‌زده، تأکید می‌کنند که روش انبیا و ائمه، روش شرح صدر، انصاف و دعوت به تفکّر است؛ نه غوغا، احساسات یا حذف حقیقت. ایشان با استناد به آیات قرآن و نمونه‌هایی از برخورد انبیا ـ همچون داستان‌های داوود، سلیمان و یونس علیهم‌السلام ـ یادآور می‌شوند که قرآن کتاب توحید است و در بیان حقایق، ملاحظه‌کاری و گزینش‌گری ندارد. محور اصلی سخن، ضرورت تدبر در آیات، اصلاح معیارهای فهم دینی، و رهایی از ظاهرگرایی است؛ زیرا جایگاه حقیقی انبیا، اولیا و حتی کودکان شهید کربلا را تنها در پرتو معرفت توحیدی می‌توان شناخت. این بیان، دعوتی است به بازگشت به صداقت، عدالت، و فهم ژرف از قرآن و سیره اهل‌بیت.
اهمیت شناخت حق و پایبندی به آن
توضیحات:
در این بیان از آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی، حقیقت «شناخت حق و التزام به آن» در پرتو سیره اولیای الهی، با نگاهی انتقادی به برخی رفتارهای رایج در عرصه دین‌داری، علم و تبلیغ تبیین می‌شود. سخنران با هشدار نسبت به پیامدهای تحمیل عقیده و قضاوت‌های شتاب‌زده، تأکید می‌کنند که روش انبیا و ائمه، روش شرح صدر، انصاف و دعوت به تفکّر است؛ نه غوغا، احساسات یا حذف حقیقت. ایشان با استناد به آیات قرآن و نمونه‌هایی از برخورد انبیا ـ همچون داستان‌های داوود، سلیمان و یونس علیهم‌السلام ـ یادآور می‌شوند که قرآن کتاب توحید است و در بیان حقایق، ملاحظه‌کاری و گزینش‌گری ندارد. محور اصلی سخن، ضرورت تدبر در آیات، اصلاح معیارهای فهم دینی، و رهایی از ظاهرگرایی است؛ زیرا جایگاه حقیقی انبیا، اولیا و حتی کودکان شهید کربلا را تنها در پرتو معرفت توحیدی می‌توان شناخت. این بیان، دعوتی است به بازگشت به صداقت، عدالت، و فهم ژرف از قرآن و سیره اهل‌بیت.
اهمیت شناخت حق و پایبندی به آن
9قرآن تفاوت رتبۀ انبیاء با یکدیگر را بیان می‌کند
آن‌وقت [این آقا می‌گوید]: «آقا، مقام وحی و [مقام] انبیا [بسیار بالاست]!» چنان [مسئلۀ] وحی و انبیا را بالا بُرد [که دست هیچ کسی نرسد]! بله، انبیا مقام بالایی دارند، برای ما محترم‌اند، ولی خود قرآن [اختلاف مقام انبیا را] بیان می‌کند.
قرآن، کتابی توحیدی است که حقایق را بدون تحریف بیان می‌کند
قرآن کتاب توحید است؛ کتاب پارتی‌بازی نیست؛ کتاب گزینشی نیست. ما وقتی که تاریخ می‌نویسیم، گزینش می‌کنیم؛ بعضی حرف‌ها را نمی‌نویسیم [و می‌گوییم]: «به‌صلاح نظام نیست! [مثل] افرادی که از نظامِ سابق و حکومت‌های قبلی تاریخ می‌نوشتند و [تاریخ] سلطان الاعظم و السطان بن السلطان بن [السلطان‌ها را می‌نوشتند]!
یادتان می‌آید ما یک‌وقتی سابقاً خودمان بالای منبر می‌رفتیم و این حرف‌ها را مسخره می‌کردیم؟! همین حرف‌های «سلطان بن سلطان بن سلطان... خاقان بن [خاقان بن خاقان]!» [اگر] این کتاب‌هایی که چاپ شده و برای زمان قاجاریه و زندیه و صفویه [است] را نگاه کنید، «سلطان بن سلطان بن سلطان، خاقان بن خاقان بن خاقان» و همین‌طور [از این] چرت‌‌وپرت [دارد].
برخلاف قرآن، تدوین کتب تاریخی کنونی، گزینشی است
بالأخره مسائل همین است و اینها به همین کیفیّت می‌آیند، این را می‌نویسند و آن را نمی‌نویسند، این و آن را بَزَک می‌کنند، کارهای خلافش را حذف می‌کنند. بالأخره باید پول بگیرد! اگر هم نخواهد پول بگیرد، تهدید می‌شود.
تاریخ‌هایی که الآن می‌نویسند همه گزینشی است. چندی پیش بود بنده یک کتاب سه‌جلدی تاریخ راجع به همین مسائل [انقلاب] دیدم. اصلاً اسمی از مرحوم آقا [علامه طهرانی] در آن کتاب نیست! درحالی‌که خود آن نویسنده از همه‌کس بیشتر می‌داند که ایشان مهرۀ اصلی در این مسائل بودند. به‌خاطر اینکه ایشان، مرحوم پدر ما را می‌شناخت، در مجالس [ایشان را] می‌دید و [با هم] صحبت [داشتند]. چرا باید این‌طور باشد؟! چرا ما نباید امانت داشته باشیم؟! چرا باید گزینشی بشود؟!
قرآن در بیان حقایق، میان پیغمبر و ابوسفیان تفاوت نمی‌گذارد