بسته بودن فضای حاکم بر حوزه علمیه

کلام امام صادق درباره ظهور و نقد یک دیدگاه

ما مگر راجع به ظهور حضرت [امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف] نداریم؟! امام صادق می‌فرماید: «اگر خدا بخواهد در یک شب همۀ مسائل عوض می‌شود»¹ و ما واقعاً به چشممان دیدیم که چطور همه‌چیز یک‌دفعه کن‌فیکون می‌شود. همه چیز از این قضیّه برمی‌گردد به این قضیّه. حالا زمان ظهور هم لعل اینکه همین‌طور باشد؛ یعنی یک‌مرتبه مردم به یک باوری برسند، شوک‌وار، شوک‌زننده و وارد کننده که تمام آن اندوخته‌های خودشان را یک‌مرتبه زیر و رو کند و حلاجی کند و غربال کند. آنچه که در این می‌ماند فقط حق است و امام است و معصوم است و بس! همه چیز دیگر کنار می‌رود؛ هر شخصی در هر وضعی و در هر قیافه‌ای و در هر شکلی و در هر شأنی از شئون که می‌خواهد باشد، همه کنار می‌رود و فقط او می‌ماند. او که واقعی است می‌ماند؛ نه آنکه من الآن دارم مطرح می‌کنم. نه! او مجسمه است؛ آن ساپورت برای کارهای خودم است، آن برای رسیدن [به اهداف شخصی است].

آن آقایی که بلند می‌شود می‌آید در جلسۀ مهدویت صحبت می‌کند و می‌گوید: «ما باید آن عدالت امام مهدی را به همۀ جهان صادر کنیم!» خدا می‌آید مُچ را باز می‌کند، تو داری این حرف را می‌زنی؟! تو می‌خواهی آن عدالت امام زمان را به همۀ دنیا صادر کنی؟! این بود عدالت؟! این بود؟! برای بنده هر سال از این کارت دعوت می‌فرستند. وقتی که نگاه می‌کردم، خیلی جالب بود، خیلی عجیب [بود]! یک جریاناتی در آنجا هست، که [نشان می‌دهد] همۀ اینها [به هدف خاصی این کار را می‌کنند]. حالا نمی‌گوییم همه‌شان؛ إن‌شاءالله که افرادی در این مسائل اخلاص دارند و داشته باشند، ولی مسیری که این جریانات آن را می‌رود، آیا همان مسیری است که مورد نظر آن کسی است که این مجالس را برای او دارید تشکیل می‌دهید؟! این [همان راه] است؟! قضایا این است؟!