فرق عاشورا با سایر جنگ‌ها

در روز عاشورا حضرت ابوالفضل با حضرت علی‌اکبر با هم قرار گذاشتند که ترتیب همۀ لشکر [دشمن] را بدهند و [این کار را هم] می‌کردند؛ برایشان این قضیّه سخت نبود؛ این مسئله را انجام می‌دادند، ولی امام حسین نمی‌گذارد؛ صدایشان می‌کنند و بینشان جدایی می‌اندازند و [آنها] متفرق می‌شوند؛ یعنی کاری انجام می‌شود که این قضایا و مطالب [با هم بودن] انجام نشود. ما به هر مرتبه از مراتب یقین برسیم، به هر قضیّه برسیم، در یک مسئله‌ای که می‌خواهد اتفاق بیفتد، می‌بینیم باز در ما نیت ناخالصی هست. برای خدا داریم انجام می‌دهیم، ولی می‌گوییم: «بزنیم پیروز شویم؛ برای خدا بزنیم پیروز شویم؛ حساب اینها را برسیم.» در قضیّۀ عاشورا طرف زره خودش را درمی‌آورد! عابس می‌گفت: «چه می‌خواهید؟ از چه می‌ترسید؟ این را درآوردم!» زره خود را درمی‌آورد؛ چون از او می‌ترسیدند؛ همه فرار می‌کردند. دید اینها می‌ترسند، او هم کاری از دستش برنمی‌آید، نمی‌تواند خودش را بزند! [باید] از آن طرف این مسئله انجام بشود، گفت: «اگر این مانع من است، درآوردم!» دیدند عجب! این زره خودش را درآورد! [گفتند:] «یا علی! خیالمان راحت شد! حمله کنیم و تیر بزنیم و فلان کنیم!» آنجا قضیّه این‌طور بود.

حالا ما داریم همه را می‌گوییم «عاشورا!» هرکجا تقی به توقی بخورد، می‌گوییم: «عاشورا!» هرکجا که [اتفاقی بیفتد، می‌گوییم:] «عاشورا شده! این شده! آن شده!» اگر عاشورا شده، پس چرا آن عاشورا همۀ دنیا را عوض می‌کند، ولی این عاشوراها دنیا را عوض نمی‌کند؟! چرا؟! عاشورا که عاشوراست دیگر! چرا در آن عاشورا همۀ حیوانات و وحوش وطیور همه برمی‌گردند، ولی در عاشوراهای دیگر این خبرها نیست؟! چرا در این عاشورا همۀ مردم از پیر و جوان و بچه انقلاب پیدا می‌کنند؟! مشخص است دیگر انقلاب پیدا می‌کنند، ولی [چرا] در آنها نیست؟! چرا در این عاشورا مسیحی و یهودی و زرتشتی همه می‌آیند در مجالس عزاداری شرکت می‌کنند و نذر می‌آورند و گوسفند می‌آورند، ولی در بقیّه عاشوراها [این چیزها] نیست؟! عاشورا عاشوراست دیگر؛ تفاوت نمی‌کند! آن هم خون است، گلبول قرمز و سیاه و سفید و بنفش! همه یکی است!