شرح و تفسير فقره ( فمعکم معکم لا مع غيرکم) از زيارت جامعه کبيره (مشهد مقدس)

 حرف است. یك وقتی می‌روی داری نگاه می‌كنی، می‌بینی بین این ضریح و ضریح قبلی چه فرق‌هایی است؟ این یك‌جور زیارت است، این همان نروی بهتر است. بالاخره جایت را بده به یك بنده خدایی كه برود یك حالی داشته باشد، یك چیزی داشته باشد، اصلًا نرو جای این و آن را بگیری. یك وقتی نه، می‌روی آنجا دیگر ضریح را نگاه نمی‌كنی نمی‌فهمی این ضریح را عوض كردند یا نكردند؛ حواست جای دیگر است، فكرت جای دیگر است، ذهنت جای دیگر است، سرّت، سویدایت، ضمیرت، حقیقتت، این در یك جای دیگر است، حالا آن یك چیزی كم‌كم می‌شود!

 یكی هم می‌رود مثل مرحوم آقا و مرحوم حداد به زیارتش، این همانی است كه از خدا در عرش زیارت می‌كند همان است، آن مال آنهاست. خُب راه هم باز است خیال نكنید فقط اختصاص به [اولیاء دارد] راه باز است، برای همه باز است كه به آنجا برسند، اینها هم اقیانوس هستند بی‌كران هستند، از یك قطره و یك كاسه و یك مشك به این و آن آب دادن كه از اقیانوس چیزی كم نمی‌شود. تازه هر چه هست در خودش است! توجه می‌كنید!

 پس كدام زیارت را ما انتخاب كنیم، وقتی می‌آییم زیارت امام رضا علیه‌السّلام، وقتی می‌آییم زیارت مخصوصه، وقتی كه می‌آییم به زیارت أعتاب مقدسه، وقتی كه می‌رویم در یك‌جا كه یك بزرگ، یك عارف، یك ولی خدا در آنجاست، چه حالی داشته باشیم؟ همین بیاییم ساعت بزنیم، كارت بزنیم، برگردیم؟ بگوییم خُب رفتیم زیارت كردیم تمام شد. یا اینكه نه، بیاییم وارد بشویم در همان جایی كه او در آنجاست. شما كه الآن دارید می‌آیید به زیارت امام رضا علیه‌السّلام یعنی دارید می‌گویید: یا امام رضا من آمدم دارم با تو بیعت می‌كنم. بیعت می‌كنم تا پایش بایستم، تا آخر بایستم. از آبرو و شخصیتم بگذرم، از حیثیتم بگذرم، از همه چیز بگذرم ...

 می‌دانید امام رضا علیه‌السّلام هم صاف می‌گذارد در كف دست ما؛ از آبرویت می‌خواهی بگذری بسیار خُب، بر علیه‌ات یك مقاله می‌دهند صدایت درنیاید، اگر می‌خواهی بگذری نباید حرف بزنی. وقتی می‌بینی این مقاله را كه دادند این حرف درست است، نیاد چون بگو كه بر علیه من است پس بنابراین من باید اقدام بكنم، هر چی هست، رطب و یابس و دروغ و كلك و حقه را ببافم تا این‌كه طرف را ببرم. آن‌وقت این می‌شود وارد شدن، این می‌شود همان دیگر. چرا؟ چون تو باید از ناموست دفاع كنی، ناموس چیست در اینجا؟ متابعت حق است، این می‌شود متابعت حق، این می‌شود ناموس. امام رضا برای چی شهید شد؟ برای دفاع از این ناموس، دفاع از حق، دفاع از ولایت. تو هم باید در همین‌جا باشی، تو هم باید در همین مسیر باشی، در جایی كه باید بایستی باید بایستی، در جایی كه باید بروی بروی، این است قضیه.