تبیین و بررسی چند موضوع فقهی مورد ابتلا

وقتی که از ناحیۀ عقل این حکم برایش آمد، طبعاً شارع هم آن مفسده را نمی‌تواند مورد لحاظ قرار بدهد؛ لذا این مسئله برمی‌گردد به حلّیت، حلّیت در این مورد، حکم بیع هم مترتب بر حلّیت می‌شود؛ لذا اگر شخصی نتوانست به الکل دسترسی پیدا کند، می‌تواند حتی خمر را برای ضدعفونی استفاده کند و اشکالی ندارد؛ چون مقصود از خمر در اینجا همان استعمال غیر شرب است، در عین اینکه آن نجاست و آن آثار مترتب بر نفس به حال خودش باقی است، فقط صرف تجویز معامله و رعایت کیفیّت استعمال در خصوص این مورد در اینجا محقّق می‌شود.

و نظایر این‌ها خیلی زیاد است که انسان به‌دست بیاورد؛ در مسئله دخانیات هم همین است، الآن در مسئله دخانیات، سیگارکشیدن از نظر بهداشت به عنوان ضرر جدی مطرح است؛ منتها ضررش آنی نیست ولی ضرری است که هم خودش فی‌حدنفسه موجب ضرر است و هم برای پیداشدن ضررهای دیگر مقدمه و بسترِ لازم را فراهم می‌کند، برای مسائل دیگر، برای سرطان و امثال‌ذلک. وقتی که این‌طور باشد حکم شرعی که همان مسالۀ حرمت غیر عقلائیه است و حرمت امری که موجب ضرر هست، طبعاً بر آن مترتب می‌شود. این [حکم] نیازی به دلیل خاص ندارد.

نکاتی دربارۀ حکم استفادۀ اقسام مختلف الکل

تلمیذ: الکل را نجس می‌دانید؟

استاد: الکل بله اگر مایع بالاصاله باشد.

تلمیذ: پس شرط حرمتش اِسکار نیست؟

استاد: خیر، حالا فردی مست نمی‌شود، سیستمش طوری است که مست نمی‌شود!

تلمیذ: الکل صنعتی چطور؟

استاد: آن‌ها مایع بالاصاله نیست بلکه از چوب است.

تلمیذ: آن الکلی که برای تزریق استفاده می‌کنند نجس است؟

استاد: اگر از انگور و این‌ها باشد بله، ولی اگر نباشد خیر، البتّه الکل تزریقات از انگور است.

تلمیذ: الکلی که برای استفاده ماست بیشتر از چغندرقند است، ماده‌ای است در چغندر به نام مَلاس که از آن استفاده می‌کنند.

استاد: یعنی شیره‌اش را می کشند؟

تلمیذ: شیره اش را می کشند بعد آنچه که باقی می‌ماند تفاله‌اش را...، الکلی که در ایران تولید می‌شود بیشتر از چغندرقند است؛ یعنی خیلی ارزان‌تر از الکل‌های دیگر است. بیشترش هم صادر می‌شود.