شیعۀ واقعی یعنی پیرو حق و کلام معصوم علیهالسلام

خب، حالا امیرالمؤمنین می‌گوید: «من می‌خواهم بیایم این حکومت را از شما بگیرم [و] به جای شراب و اینها نماز بیاورم؛ به جای آن، حج بیاورم؛ به جای آن، مبانی اخلاق بیاورم؛ به جای آن، تکامل بیاورم؛ به جای آن، اجتماعات و روابط شخصی و عمومی بر اساس عدل و داد بیاورم؛ اینها را می‌خواهم بیاورم؛ امّا مشروط به اینکه قرآن را سر نیزه کنم، مشروط به اینکه همان‌طور که آنها کلک زدند من هم کلک بزنم! مشروط به این! مشروط به این که این آب را که دارد می‌رود، ببندم؛ آب را ببندم؛ بعد هم اصلاً هیچ‌کس هم نَمیرد. [چون] لازم نیست بمیرند، همین ‌که ضعف پیدا شد، همین که [با بستن آب] بر افراد [معاویه] ضعف پیدا شد، بیایم بر لشکر [آنها]غلبه کنم؛ بگویم کسی را هم نکشید! بر لشکر غلبه کنم و صاف بروم حکومت را بگیرم. کسی هم نَمیرد. می‌توانست یا نمی‌توانست؟ حضرت می‌گوید: «نمی‌خواهم!»

حضرت گفت: «برای من برقراری حکومت اسلامی و از بین بردن این مطالب [گناه و خلاف] و جایگزینی اینها [عبادات به جای آنها] به این نمی‌ارزد که من [حتی فقط] یک آب را [بر آنها] ببندم!» ببینید حضرت کجا دارد می‌رود؟ ما کجاییم و او کجاست؟ [می‌گوید: «کافیست] یک آب را ببندم! مردم مستأصل بشوند [و] من هم بیایم [بر آنها] غلبه کنم؛ [این را نمی‌خواهم!]» و نظائر آن که خب، توضیحاتی خیلی[ زیادی] در این زمینه داده‌ایم و مواردی را در این زمینه الی ماشاءالله بیان کرده‌ایم.¹

آن امیرالمؤمنین، آن امام حسن، آن امام حسین، همۀ چهارده معصوم، روششان واحد، مسیرشان واحد، افکارشان واحد، طرز فکرشان واحد [است] و همه بر یک وَتیره، بدون کمترین حرکتی، بدون کمترین بالا و [ پایین] و پس و پیشی دارند انجام می‌دهند. ما [داریم] می‌بینیم این روش و مسیر را دارند انجام می‌دهند.

ادراک این مطلب کار می‌خواهد. این که ما چطور بیاییم و این مسئله را دریابیم، به همین راحتی نیست؛ به همین راحتی مسئله پیدا نمی‌شود. کار می‌خواهد، زحمت می‌خواهد، خون دل می‌خواهد، مطالعه می‌خواهد، تدبّر می‌خواهد، درک کلمات بزرگان و اولیای الهی [را] می‌خواهد، درک مطالب عرفا [را] می‌خواهد.