
شرط تأثیر ذکر و آداب قرائت دعا و مناجات
شرح ذکر یونسیّه و سیر تربیتی حضرت یونس
در این جلسه، آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی تذکر میدهد که تند خواندن اذکار و ادعیه صحیح نیست و شرط تأثیر هر ذکر، قرار گرفتن نفْس در فضای آن ذکر است. سپس ایشان سفارشهای مرحوم حدّاد دربارۀ شرط قرائت ذکر یونسیّه را نقل میکند و با تحلیلی عمیق، گرفتاری حضرت یونس را ناشی از نگاه استقلالی او به مردم میداند، که با قطع تعلقات در دریا، به حقیقت توحید افعالی و نظام رحمت الهی پی برد و با بازگشت به میان قوم خود، به این حقیقت رسید که در نظام تربیتی پروردگار، میان مردم عادی و پیامبر تفاوتی نیست! ایشان در ادامه، با مقایسۀ حضرت یونس و پیامبر اکرم در نگرش توحیدی، «نگاه رحمانی» و «رسیدن حاکم به حقیقت توحید» را از مهمترین شروط نظام اسلامی برمیشمارد. در جمعبندی این بحث، بر قرائتِ با طمأنینۀ مناجاتها تأکید، و روش اولیاءالهی در قرائت مناجاتها بیان میگردد. در پایان نیز به دو سؤال دربارۀ «حقیقت صلوات» و «معنای لعن» پاسخ داده میشود.
شرط تأثیر ذکر و آداب قرائت دعا و مناجات
توضیحات:
در این جلسه، آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی تذکر میدهد که تند خواندن اذکار و ادعیه صحیح نیست و شرط تأثیر هر ذکر، قرار گرفتن نفْس در فضای آن ذکر است. سپس ایشان سفارشهای مرحوم حدّاد دربارۀ شرط قرائت ذکر یونسیّه را نقل میکند و با تحلیلی عمیق، گرفتاری حضرت یونس را ناشی از نگاه استقلالی او به مردم میداند، که با قطع تعلقات در دریا، به حقیقت توحید افعالی و نظام رحمت الهی پی برد و با بازگشت به میان قوم خود، به این حقیقت رسید که در نظام تربیتی پروردگار، میان مردم عادی و پیامبر تفاوتی نیست! ایشان در ادامه، با مقایسۀ حضرت یونس و پیامبر اکرم در نگرش توحیدی، «نگاه رحمانی» و «رسیدن حاکم به حقیقت توحید» را از مهمترین شروط نظام اسلامی برمیشمارد. در جمعبندی این بحث، بر قرائتِ با طمأنینۀ مناجاتها تأکید، و روش اولیاءالهی در قرائت مناجاتها بیان میگردد. در پایان نیز به دو سؤال دربارۀ «حقیقت صلوات» و «معنای لعن» پاسخ داده میشود.
شرط تأثیر ذکر و آداب قرائت دعا و مناجات
8خب این امام رضا برای کیست؟ امام رضایی که ما میگوییم واسطۀ بین خدا و مردم است، کدام مردم؟! کلّ عالمِ هستی! نه فقط من و شما! [در] کلّ عالم، این واسطه است! هرکسی به او توجّه کند، میگوید: «بسم الله!» و مسئلهای ندارد. این نظام، نظام خداست.
تحوّل دیدگاه حضرت یونس با قطع ارتباط و تعلق از دیگران در قعر دریا
خدا به حضرت یونس میگوید: «ما الآن تو را فرستادیم که بیایی و مثل ما عمل کنی؛ نه اینکه مرگ بر این و بر آن ببندی و همۀ خلق را [نفرین کنی]!»
حال صحبت این است که خدا رحم کرد که بهدست حضرت یونس، توپ و تانک و طیاره نبود! اگر قرار بود مثل موشکهای قارهپیمای اتمی در دستش باشد که دیگر فقط به قوم خودش اکتفا نمیکرد! یک موشک رها میکرد تا برود فلان مملکت را...! یکی اینکه خدا رحم کرد او را پیغمبرش کرد، نه مثل من و شما! این یک، و این خیلی مهم است! دوّم اینکه از این موشکهای قارهپیما هم به او نداد! فقط گفت که زلزله و باد و اینها را در اختیارت میگذاریم، [تازه] برای هرکدام از اینها هم یک موکّل میگذاریم! زلزله موکّل دارد، باد موکّل دارد، صاعقه موکّل دارد. بله، خلاصه کار بیحساب نیست! خب حالا دیگر بهتر است به همین مقدار بسنده کنیم و دیگر به خط قرمز وارد نشویم!
این حضرت یونس آمد و رفت در شکم ماهی و خدا به او یاد داد: هان! اگر میخواهی به این نکته و این مسائلی که ما میگوییم برسی، باید چهل روز در اینجا بایستی! اینها زوری نیست، با چماق و شلاق و اینها نیست! [بلکه] باید به آن برسی! تمام ارتباطاتت قطع شود؛ دیگر موبایل، همراهت نیست که تا بخواهی توجّه پیدا کنی: قِر! قِر!
ـ آقا، سلام! اینجا اینطور شده! سلام! آنجا آنطور شده!
[موبایل نیست که] برایت اساماس بیاید! برایت دائماً این بیاید، آن بیاید. نه! در شکم ماهی است. موبایل هم در شکم ماهی کار نمیکند! تلفن و موبایل، همراهت نیست. از این بشقابگِردها (دیشها) هم نیست. خودت هستی و خودت! آن ماهی هم برمیدارد تو را میبرد وسط دریاها؛ دیگر اصلاً نه چشمت خشکی را میبیند نه چیزی را.
