
شرط تأثیر ذکر و آداب قرائت دعا و مناجات
شرح ذکر یونسیّه و سیر تربیتی حضرت یونس
در این جلسه، آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی تذکر میدهد که تند خواندن اذکار و ادعیه صحیح نیست و شرط تأثیر هر ذکر، قرار گرفتن نفْس در فضای آن ذکر است. سپس ایشان سفارشهای مرحوم حدّاد دربارۀ شرط قرائت ذکر یونسیّه را نقل میکند و با تحلیلی عمیق، گرفتاری حضرت یونس را ناشی از نگاه استقلالی او به مردم میداند، که با قطع تعلقات در دریا، به حقیقت توحید افعالی و نظام رحمت الهی پی برد و با بازگشت به میان قوم خود، به این حقیقت رسید که در نظام تربیتی پروردگار، میان مردم عادی و پیامبر تفاوتی نیست! ایشان در ادامه، با مقایسۀ حضرت یونس و پیامبر اکرم در نگرش توحیدی، «نگاه رحمانی» و «رسیدن حاکم به حقیقت توحید» را از مهمترین شروط نظام اسلامی برمیشمارد. در جمعبندی این بحث، بر قرائتِ با طمأنینۀ مناجاتها تأکید، و روش اولیاءالهی در قرائت مناجاتها بیان میگردد. در پایان نیز به دو سؤال دربارۀ «حقیقت صلوات» و «معنای لعن» پاسخ داده میشود.
شرط تأثیر ذکر و آداب قرائت دعا و مناجات
توضیحات:
در این جلسه، آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی تذکر میدهد که تند خواندن اذکار و ادعیه صحیح نیست و شرط تأثیر هر ذکر، قرار گرفتن نفْس در فضای آن ذکر است. سپس ایشان سفارشهای مرحوم حدّاد دربارۀ شرط قرائت ذکر یونسیّه را نقل میکند و با تحلیلی عمیق، گرفتاری حضرت یونس را ناشی از نگاه استقلالی او به مردم میداند، که با قطع تعلقات در دریا، به حقیقت توحید افعالی و نظام رحمت الهی پی برد و با بازگشت به میان قوم خود، به این حقیقت رسید که در نظام تربیتی پروردگار، میان مردم عادی و پیامبر تفاوتی نیست! ایشان در ادامه، با مقایسۀ حضرت یونس و پیامبر اکرم در نگرش توحیدی، «نگاه رحمانی» و «رسیدن حاکم به حقیقت توحید» را از مهمترین شروط نظام اسلامی برمیشمارد. در جمعبندی این بحث، بر قرائتِ با طمأنینۀ مناجاتها تأکید، و روش اولیاءالهی در قرائت مناجاتها بیان میگردد. در پایان نیز به دو سؤال دربارۀ «حقیقت صلوات» و «معنای لعن» پاسخ داده میشود.
شرط تأثیر ذکر و آداب قرائت دعا و مناجات
3بعد ایشان این را فرمودند: «اگر این ذکر را همینطور بگویی که فقط صرف تکرار این ذکر بر زبان باشد، بیفایده نیست اما آن نتیجه و اثر مطلوب را ندارد.» قشنگ یادم است که ایشان روی این قضیّه تأکید داشتند. و بالأخره ذکر خداست و با تصنیف و اینها خب فرق میکند و علیکلحال بیفایده نیست، اما اثرش همین است!
اثر ذکر یعنی قرار گرفتن انسان در فضای نزول ذکر
معنای اثر [ذکر] این است که وقتی شما ذکر یونسیّه، ذکر «لا إله الّا الله»، ذکر صلوات و اذکار مختلف را میگویید، خودتان را در آن هوا و فضا و موقعیّتی که این مبدأ و منشأ برای نزول این ذکر است قرار میدهید. معنایش این است! وقتی که میگویید: «لا إله الّا انت»، دارید میگویید که: «خدایا! این مسئله که هیچ مؤثر و هیچ اثری نیست جز اثرِ تو و مؤثّریّتِ تو، من این مطلب را قبول دارم، میپذیرم و به خودم میقبولانم و خودم را متعهّد و ملتزم میکنم به این واقعیّت که هیچ اثری جز اثر تو نیست و هیچ مؤثری جز تو نیست. و بنابراین من رفتار خودم را بر این مسئله تطبیق میدهم.»
اشتغال حضرت یونس به ذکر یونسیّه با قرار گرفتن در حال فقر
حضرت یونس که در شکم ماهی چهل روز [زندانی شد، در همین فضا قرار گرفت]. [اصلاً سالکان راه خدا] ذکر یونسیّه را برای همین میگویند دیگر! ﴿فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴾.1 فی الظّلمات [یعنی] در شکم ماهی و اینها.
سؤال مرحوم سید عبدالکریم کشمیری دربارۀ محدودۀ ذکر یونسیّه
مرحوم آقا سید عبدالکریم کشمیری میگوید:
من از آقای حدّاد سؤال کردم که چرا در ذکر یونسیّه عبارت بعدی را شما دستور نمیدهید و ما ﴿فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَكَذَٰلِكَ نُۨجِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴾2 را نمیگوییم؟ آقای حدّاد فرمودند: «خب این دوّمیاش که برای ما نیست! این دوّمیاش برای خداست؛ ما که از طرف خدا نباید ذکر بگوییم! این را که مربوط به ماست باید بگوییم که ﴿لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ﴾. این برای ماست. آن دوّمیاش مربوط به خداست؛ خدا میگوید: ”ما استجابت کردیم و از [غم و اندوه] نجات دادیم“. ذکر خدا را که نباید بنده بگوید!»
- سورۀ انبیاء (21) آیۀ 87. افق وحی، ص 235:
«(و آنگاه كه در شكم ماهى در ظلمات جاى گرفت) ندا برآورد كه هيچ معبودى و صاحباثر و سببى جز خداى احد و واحد نمىباشد. منزّه مىباشى اى پروردگار از حدس و گمان ما، بهدرستى كه من از ستمكارانم! (بهواسطۀ جهل و نادانى بر خود ظلم و ستم مىنمايم!)» - سورۀ انبیاء (21) آیۀ 87. افق وحی، ص 235:
«پس ما دعوت و تقاضاى او را اجابت نموديم و از غم و اندوه و تشويش رها ساختيم و اين چنين است شيوه و دَيدَنِ ما كه مؤمنين را نجات مىبخشيم (و از ظلمات جهل به وادى نور و بهاء و توحيد وارد مىنمایيم.)»
- سورۀ انبیاء (21) آیۀ 87. افق وحی، ص 235:
