اهمیت سر سپردگی به اولیاء خدا و پرداختن به خود (مشهد مقدس)

أعوذُبِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ‌

 ... این‌طور شد دیگر ... و دیگر عمویش او را برد و ما هم دیدیم نمی‌توانیم و ... بیخود می‌گفت، سر خودش بود، چی چی عمویش بردش! و معلوم شد كه آقا او را بُرده امریكا ... خلاصه وقتی ایشان متوجّه شدند این رفته، عجیب من یادم است با حسرت گفتند: عجب، عجب! این عجبی كه ایشان از روی حسرت و تألم گفتند هیچ‌وقت از ذهنم محو نمی‌شود كه چقدر به این فرد و سرنوشت او و عاقبتش و تربیتش دل بسته بودند یك‌دفعه [دیدند] گفت كه دیگر عمویش وسوسه كرد و این هم دیگر ... و خلاصه از دست رفت و دیگر رفت امریكا و اصلًا نفهمیدیم چه شد و ... ما هم خبری نداریم.

 ایشان خیلی به بچّه‌ها توجّه می‌كردند خیلی، بچّه‌ها، نوجوان‌ها، جوان‌ها، اصلًا یك ارتباط قلبی برقرار می‌كردند، به‌طوری‌كه تقریباً می‌شود بگوییم ایشان را غیرعادی دوست داشتند، به نحو غیرعادی.

 این بچّه‌ها در روز قیامت گریبان پدرشان را می‌گیرند و به آنها می‌گویند: ما بچّه بودیم، اختیار نداشتیم، چیزی سرمان نمی‌شد، شماها كه [بچه‌] نبودید! چرا گذاشتید كه ما در یك همچنین مسائلی قرار بگیریم؟!

 كُلُّكُم راعٍ وَ كُلُّكُم مَسؤُولٌ عَن رَعِيّتِه‌¹ پیغمبر فرمودند: همه شما مثل آن نگهبان گلّه هستید و همه شما باید از آن افرادی كه در تحت مسئولیتتان هستند مواظبت كنید.

 امروزه فرهنگ، خیلی عوض شده است؛ یعنی یك نحوه آزادی افسارگسیخته و بدون جهت [بوجود آمده است‌] جهت‌دار نیست، هدفمند نیست، این مسئله دارد ترویج می‌شود كه هر كسی اختیار خودش را دارد! وقتی بچّه به پانزده سال و شانزده سال می‌رسد دیگر اختیار خودش را دارد! هركسی اختیار خودش را دارد! هر كاری دلش می‌خواهد بكند! به هیچ‌كس هم ربطی ندارد! این فرهنگ غربی است البته، فرهنگ اسلامی نیست.

 مسئله اختيار به ميزان رشد طرف بستگى دارد نه به سن طرف‌؛ آیا از نظر عقلی و از نظر تشخیص مصلحت در حدی هست كه بتواند مصلحت خودش را تشخیص بدهد یا نه؟ اختیارش دست‌