چگونه از زیارت بیشترین ثواب را ببریم؟

این مطالبی که خدمتتان عرض می‌کنم، خیلی مسائل دقیقی است. اینها تاریخ نیست؛ این تطبیقِ این امور بر زندگیِ سلوکی ماست که ما چطور باشیم، وضعیّتمان چطور باشد. نگاه کنیم و ببینیم که یک جریان در طول تاریخ دارد انجام می‌شود؛ فقط زمان فرق کرده.¹ آنها هزار سال پیش بودند، هزار‌و‌دویست سال پیش بودند، هشتصد سال پیش بودند، [ولی] ما در این فرصت و در این موقعیت هستیم. باور می‌کنید که [تاریخ] از روی یک خط دارد رد می‌شود؛ یک راه است که داریم از رویش می‌رویم؟!

اگر دین‌داری مردم به حکومت معاویه آسیب نزند، او با عبادت آنان مخالفت ندارد

معاویه آمد گفت: «نماز می‌خواهید بخوانید، بخوانید؛ کاری به شما ندارم. پُر کنید مساجد را از مصلّی و از نمازگزار. هرچه بیشتر پُر کنید، بهتر! نمازتان با من برخورد نکند، مشکلی برای من نیست. [در این صورت] نماز بخوانید! به‌جای [یک] نماز مغرب، شش ‌تا مغرب بخوانید! بهتر! به‌جای اینکه بروید در خانه و مشکل بیافرینید، بلند شوید بیایید در مسجد، شروع کنید به دائم نماز خواندن و نماز جماعت خواندن و قرآن خواندن. ایراد ندارد؛ اشکال ندارد. این‌قدر جمعیت [به مساجد] بیاید که [صف‌های] نماز جماعتتان از مسجد بیاید بیرون، به خیابان‌ها هم کشیده شود! برای من مشکلی نیست، خیلی هم خوب است. عظمت اسلام است! هرچه می‌خواهید حج انجام بدهید، انجام بدهید! مسئله‌ای نیست. دورِ کعبه بگردید؛ به‌جای هفت دور، هفتاد دور، دورِ کعبه بگردید! پایتان فقط درد می‌گیرد؛ به حکومت من صدمه نمی‌زند. من حکومتم باشد، شما به‌جای هفت شوط بروید هفتاد شوط انجام بدهید؛ مشکلی نیست. به‌جای یک شب [ماندن] در عرفات، بروید ده شب در عرفات بیتوته کنید. من مشکل با شما ندارم، من با عرفات مشکل ندارم. مشکل اینجا پیدا می‌شود که بیایید در مکه، وارد در مسجدالحرام شوید، نگاه کنید ببینید [و از خود بپرسید:] «این ابراهیم خلیل این کعبه را برای چه ساخت؟» برای مبارزه با ظلم، و برای مبارزه با جهل، و برای مبارزه با گچ! سلول‌های گچی [در مغزها] و برای مبارزه با یک مُشت حِمار و بَقَر آمد این مکّه را ساخت. گفت: «از تحت اطاعت بندگان خدا خارج بشوید، در تحت اطاعت خدا دربیایید!» اینجا یک‌دفعه می‌بینید [میانِ منِ معاویه و شما ایجادِ] برخورد شد! اینجا مشکل پیدا می‌شود که [به من بگویید:] «این کاری که انجام می‌دهی برای چیست؟ این کاری که انجام می‌دهی دلیلش چیست؟ این کاری که انجام می‌دهی حکمتش چیست؟» ما در کارمان «حکمتش چیست» نداریم! ما دلمان می‌خواهد این کار را انجام بدهیم، تو [هم] باید دنبال ما باشی. تو نباید حرف بزنی؛ تو چشمت را باید ببندی؛ تو سرت را باید پایین بیندازی. امروز این کار را می‌کنیم، باید بگویی: «این کار درست است! صددرصد این کار درست است!» مصلحت اقتضا می‌کند که این انجام شود؛ [اگر] عالم و آدم بیایند بگویند: «آقا کارت غلط است»، بیخود می‌کنند! کارِ من از بالا و از عرش اعلیٰ نشأت گرفته، هیچ حرفی در آن نیست. [وقتی] فردا از حرفم برمی‌گردم، باید بگویید: «نه‌خیر، همین درست است!» [باید بگویید] همین [حرفی درست است] که [با آن از حرف گذشته‌ام] برگشتم.