چگونه از زیارت بیشترین ثواب را ببریم؟

اما در مقام دستور، ما یک بار هم ندیدیم که آقا [علامه طهرانی به حضرت حدّاد] بگویند: «آقا شما این ذکر را از این دفعه، روزانه این‌قدر بگویید!» ما که ندیدیم! حالا اگر کسی دیده، بیاید به ما بگوید! یا اینکه [مثلاً به ایشان بگویند:] «بهتر است شما از این دفعه در کارهایتان به این روش عمل کنید.» یا اینکه: «توطّن خودتان را جای [دیگری قرار دهید].»

[در حالی که] مرحوم آقا [علامه طهرانی] به دستور آقای حدّاد آمدند مشهد؛ دیگر بالاتر از این چه می‌خواهید؟! و وقتی ایشان [در مهاجرت به مشهد] یک قدری تأخیر کرده بودند، بنده حضور داشتم که [مرحوم حدّاد] به یک شخص دیگری گفتند: «مگر من نگفتم آقا سید محمدحسین بروند برای مشهد؟! چرا تأخیر می‌کنند؟!» مرحوم آقا [علامه طهرانی] هم با ایشان این‌طور بود؟! [این رابطۀ] استاد و شاگرد است.

پیغمبر و امیرالمؤمنین، کدام استاد بودند و کدام شاگرد بود؟ پیغمبر به امیرالمؤمنین دستور می‌داد یا امیرالمؤمنین به پیغمبر؟! واضح است دیگر. جایی که امیرالمؤمنین بگوید: «أنا عبدٌ مِن عَبیدِ محمّد؛¹ من یک بنده‌ای از بندگان این هستم!» خب دیگر حضرت چطور بیان کند؟! با چه زبانی بگوید؟! به چه کیفیّتی بگوید؟ در عین حال می‌فرمایند: «برادرم رسول خدا!» برادر یک موقعیتی دارد که دلالت بر وحدت و معیّت می‌کند، دلالت بر انس می‌کند؛ ولی آیا این برادری‌ای که ایشان گفتند: «برادرم رسول خدا»، با برادری‌ای که [امیرالمؤمنین] با عثمان بن مظعون داشتند یکی است؟! که [دربارۀ عثمان بن مظعون می‌فرمودند]:«کان لی فیما مضیٰ أخٌ فی اللهِ...»؛² [و] ایشان هم در قبرستان بقیع مدفون هستند. یا حضرت به زید بن صوحان و صعصعة بن صوحان، برادر خطاب می‌کردند؛ به میثم [تَمّار و] رُشَید [هَجَری] برادر خطاب می‌کردند؛ می‌گفتند: «اینها برادر ما هستند؛ همه برادریم.» پیغمبر با اینها در برادری یکی است؟! یا اینکه [نه،] مسئلۀ برادری دلالت بر اتحاد می‌کند. امیرالمؤمنین با زید [بن صوحان] و با اویس [قَرَنی] و با میثم [تَمّار] متحد بودند، اتّحاد داشتند؛ ولی مقام و مرتبه یک مسئلۀ دیگر است. اینها همه در تحت لوای امیرالمؤمنین بودند و نهرها و جوی‌هایی بودند که از آن اقیانوس سرچشمه می‌گرفتند.