اهمیتِ حفظ برکات ماه مبارک رمضان

چرا؟ ما که اصلاً برای‌اینکه نکردیم؟ اصلاً در ذهن من این نبود، من اصلاً در ذهنم نبود اصلاً کسی بگوییم بیاید، حتّی امضایی هم که کردم فقط امضای خودم بود. حتّی فامیل والدۀ ما به من اعتراض کرد چرا اسم آنها را نیاوردی؟ گفتم اگر من می‌خواستم بیاورم خیلی‌ها را باید می‌آوردم، اصلاً نمی‌خواستم زحمت به کسی بدهیم، فقط می‌خواستیم دوستان و رفقای خودمان باشد که مطالب، مجلس، صحبت، این مطالب و جریانی باشد که با قاعده حساب و کتاب اینجا منطبق باشد، نه‌ چیزهایی که دیگر با حساب و کتاب [اينجا منطبق نباشند.]، بالأخره علی‌کلّ‌حال اقتضای ظروف، باید بشود و واقعاً چقدر مجلس مجلس خوبی بود، چقدر مجلس با نوری بود و مفیدی بود، و چه افرادی چه مسائلی را به من گفتند، از افرادی که اهل بعضی از حالات و چیزهایی که بودند.

خیلی خب. اگر قرار برای رضای خداست، چرا شما نیامدید؟ چرا شماها نیامدید؟ و چرا رفقای ما همه رفتند؟ مگر خدا فرق می‌کند؟ حالا اینجا خداست آنجا نیست؟ اگر قرار بر این است که امضای من است، اینجا هم شما به من خبر ندادید، اصلاً من در جریان نبودم، من اصلاً در قضیّه نبودم.

ببینید! همیشه راه را خدا باز کرده، یک جریان پیش می‌آید جریان مادر ما، تمام می‌شود، محک می‌زند، بسیار خب! آنهایی که تا حالا مدعی‌ هستند چه کسانی هستند؟ آنهایی که ادعایشان صدق بوده خلوص داشته‌اند چه کسانی هستند؟

فردا یک قضیّۀ دیگر اتفاق می‌افتد، این‌طور نیست که توقف شود، ما باید بفهمیم چه می‌کنیم و چه باید بکنیم، این‌طور نیست که همیشه به یک منوال باشد و به یک روند. هر روز خدا یک مسئله پیش می‌آورد؛ انسان باید این مراقبۀ خودش را در همان برهه و در همان موقع و در همان جایگاه این موقعیت باید همیشه مراقبۀ خودش را باید داشته باشد. و فایدۀ خودش را هم می‌برد، فایدۀ خودش را هم می‌برد، و کاری هم نبایستی که اصلاً به کسان دیگر داشته باشد.