اهمیتِ حفظ برکات ماه مبارک رمضان

آن شخص بالای منبر می‌گفت که: ای امام زمان! تو کجا نیستی؟!

گفتم: در همان قلب تو!

همان آنجا نیست! این دور و بری‌ها شنیدند! گفتم: در همان قلب تو نیست! همه‌جا هست!

آقا کجا نیستی تو!

حالا دیگر رهایش کنیم دیگر؛ گذشته دیگر.

بعد هم به رفقا گفتیم رفقا هر کس می‌خواهد مجلس آنجا است، برود؛ حالا دیگر دو دو تا چهار تا، خودتان دو دو تا چهار تا کنید، کشش دارید، بروید، کشش ندارید نروید. بلند شوید بروید فاتحه بخوانید، برای خودتان فاتحه بخوانید، یا بیایید اینجا یا بروید حرم، یا [دعا] بکنید.

اینی که آدم انجام می‌دهد، یک پاتک زده به شیطان. هیچی شیطان را پس ما چه‌کار کردیم؟ پاتک زدیم؛ سرش را بی‌کلاه گذاشتیم، این می‌خواهد یک کلاه درست کند برای خودش این‌قدری(بزرگ)، ما یک این‌قدری(کوچک) هم به او ندادیم.

این چیست؟ این همان راهی است که بزرگان گفتند دیگر، از خودمان که نگفتیم. بزرگان دأبشان همین بوده، روششان همین بوده. الآن هم اگر مسئله تکرار بشود باز همین است، تفاوتی نمی‌کند. چرا؟ چون راه تغییر نمی‌کند، راه تغییر نمی‌کند.

نکته زیبایی از علامه طهرانی درباره مجالس پرسش و پاسخ علامه طباطبایی

خدا رحمت کند مرحوم علامۀ طباطبائی ـ رحمة الله علیه ـ خیلی ایشان مطالبشان، مطالب پخته‌ای بود؛ حرفی که می‌زدند خیلی مطالب پخته، روی حساب و کتاب بود. ما مجالسشان می‌رفتیم، تابستان‌ها همین‌جا مشهد می‌آمدند، در همین کوچۀ، در اینجا در کوچۀ مستشاری یک مدت، آنجا منزلشان بود و سه ماه تابستان اینجا می‌آمدند.

ما می‌رفتیم هریک روز در میانی مجلس داشتند و همۀ اینها که در مشهد خیلی‌ها هستند اینها می‌آمدند آنجا؛ سؤال و جواب و فلان. کت و شلواری‌ها هم می‌آمدند؛ خیلی از آنهایی که الآن متصدی کار هستند، من آن‌موقع می‌دیدم که می‌آمدند و سؤال می‌کردند. سؤال‌ها هم یک سؤال‌های بیخودی بود، سؤال‌های بی‌حساب و کتابی بود.

یک روز رفتم به مرحوم آقا گفتم: آقا این سؤال‌های اینهایی که می‌کنند آخر سؤال نیست، آخر سؤال‌های بی‌در و دروازه!