اهمیت توجه سالک به خود و رفتار و مسائل خود

خیلی توجه كنید و ببینید چقدر قضیه مهمّ است و چقدر شیطان در كمین نشسته و راه‌های‌ برای نفوذ شیطان چقدر دقیق و ظریف است، افرادی كه در زمان رسول خدا بودند از آن حضرت شقّ‌القمر دیدند، از آن حضرت شهادت سنگ و درخت دیدند، از آن حضرت درآمدن چشمه آب از زمین دیدند. معجزاتی كه برای آن حضرت اتّفاق می‌افتاد، یكی دو تا نبود، چقدر از نفوس از آن حضرت اخبار شنیدند، چقدر راجع به مسائل آینده از آن حضرت مطالب شنیدند، همین چیزهایی كه الآن بسیاری هم در كتب و این‌ها مذكور است.

می‌توان گفت كه اگر افرادی را در دنیا بتوانیم روی آن‌ها انگشت بگذاریم كه یقینشان روی پیغمبر و روی مطالب پیغمبر بیش از همه افراد است، آن‌ها بودند. توجّه می‌كنید؟

یعنی دیگر چیزی نبود كه بخواهد برای آن‌ها مخفی بماند، شبهه‌ای نبود كه بخواهد برای آن‌ها باقی بماند، ابهامی نبود كه بخواهد برای آن‌ها بعد از گذشت بیست و سه سال ...

من به بعضی از رفقا می‌گویم یك هفته اگر یكی با مرحوم آقا می‌بود به همه مطالب پی می‌برد!

یك هفته! یك هفته كافی بود. با بزرگان یك هفته آدم بنشیند می‌فهمد كه این آدم كلك است یا نه؟ به حرف‌هایی كه می‌گوید خودش گوش می‌دهد یا نه؟ به مطالبی كه به افراد می‌گوید خودش عمل می‌كند یا نه؟ یا اینكه نه، فقط از این حرفها برای گرم كردن مجالس و جمع كردن این و آن دارد بهره می‌برد. انسان می‌فهمد، انسان زیرك با یك نگاه آشنا می‌شود، چه برسد به اینكه بخواهد مدّتی با یك بزرگ باشد. برای افراد عادی یك هفته كافی است. یك هفته كسی راه رفتن پیغمبر را ببیند، نشست و برخاست او را ببیند، نحوه نشستن او را ببیند، كیفیت تكلّم و حكایتش را ببیند. یك هفته، كه چگونه در خیابان یك پیرزن او را می‌بیند و جلوی او را می‌گیرد و نیم ساعت با او صحبت می‌كند و او را سر پا نگه می‌دارد و اخم به روی خودش نمی‌آورد. خب این كیست؟