اهمیت جایگاه عقل در رشد و کمال انسان

حالا شما كدام عاقلی را از عقلا سراغ دارید كه این‌طوری بیاید مطلب را مطرح كند؟ كدام عاقلی سراغ دارید؟ یك عارف این‌طور می‌آید مسائل و مبانی را در دست انسان قرار می‌دهد كه انسان بتواند چه كار كند، هم در راهش، هم در ارتباط با دیگران، در ارتباط با خانواده، ارتباط با رفیق و امثال ذلك ...

بنابراین آنچه كه ما باید به دنبالش باشیم این است و درصددش باشیم آن این است: به واسطه مطالعه و دقت در كلمات بزرگان و اولياء الهى مخصوصاً مرحوم آقا رضوان اللَه عليه در كتبشان، در نوشته‌جاتشان و در سخنانشان، به آنچه را كه به آن تكيه دارند آنها را بكشيم جلو، بياييم روى آنها فكر كنيم و به آن ترتيب اثر بدهيم.

این كار را اگر كردیم در سلوك جلو رفتیم وگرنه مانند همان اسب عصاری كه صبح چشم‌هایش را می‌بندند و تا شب دور طاحونه می‌گردانند، شب كه چشمش را باز می‌كنند می‌بیند سر جایش است، مثل آن، دور خودمان می‌گشتیم، با افكارمان، با تخیلاتمان، با توهماتمان، و با اینها حركت كردیم و راه رفتیم، و به جایی هم نرسیدیم.

من الان وقتی كه نگاه می‌كنم به كارهایی كه خیلی‌ها می‌كنند و خودشان را منتسب به مرحوم آقا می‌دانند، یك سری تكان می‌دهم، فقط همین؛ و می‌گویم: ای كاش، ای كاش ... افرادی سالیان سال پیش آن بزرگ باشند و بعد به این روز و روزگار بیفتند؟! اینها همه‌اش به خاطر این است كه: از قدرت ممیزه و عقل استفاده نكردند. آن كسانی كه بعد از فوت مرحوم آقا ـ نمی‌دانم صدای من را الان‌ می‌شنوند یا بعداً خواهند شنید ـ به من نامه می‌دادند كه: آنچه كه حجاب توست علم زیادی توست، و انسان باید به دنبال عشق باشد! آن موقع ما می‌دانستیم به این اوضاع می‌افتید، آن موقع مشخص بود كه راه شما از راه پدرمان دو تا شده است.