لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

حضرت می‌گوید: نه من الآن در این وضعیت نیستم، این ده سال كه در حكومت معاویه بودم و چیزی نگفتم و اقدامی نكردم به خاطر صُلح نامه بود كه برادرم آن را امضاء كرده بود و امضای برادر من، چون امام است، برای من امام حجتّ است. و من برخلاف آن صلح نامه نمی‌توانم عمل كنم این كلام سیدالشّهدا است.

امام مجتبی امام معصوم است و فعل معصوم، معصوم است چه امام بعدی بیاید چه امام بعدی نیاید، فعل معصوم، معصوم است. لذا فعل معصوم كلام معصوم حجّت است.

چرا ما الآن بعد از ١٤٠٠ سال در استنباطهایی كه می‌كنیم در اجتهادی كه می‌كنیم در كلامی‌كه می‌كنیم چرا به كلام امام تمسّك می‌كنیم؟ امامی‌كه در ١٤٠٠ سال در ١٢٠٠ سال پیش بوده است كلامش چرا نسبت به مسائل و نسبت به امور الآن مورد عمل ما است و مورد دقّت و ارزیابی ما است؟ چون كلامش معصوم است. وقتی كلام معصوم شد دیگر یك سال و دو سال و ١٤٠٠ سال نداریم، شما بگو چهارده میلیون سال، بگو صد و چهل میلیارد سال، تفاوتی ندارد. صد و چهل ملیارد سال از كلام امام جواد گذشته باشد انگار همین دیروز بود، فرق نمی‌كند، تفاوت نمی‌كند، چون معصوم است یعنی خطا در آن راه ندارد كلامی را كه امام رضا فرموده تا خدا خدایی می‌كند حجّت است! مگر خدا از خدایی بیافتد! تا خدا خدایی می‌كند كلام امام رضا هم به حجّیت خودش باقی است. كلام امام هادی به حجّیت خودش باقی است. كلام امام سجّاد به حجّیت خودش باقی است. این است فرق بین عصمت و غیر عصمت. توجّه بفرمایید،

دغدغه مرحوم پدر ما برای نوشتن دوره امام شناسی این بود، این نكته‌ای است كه هر چه راجع به این بیشتر فكر كنید به نتایج بهتری می‌رسیم و كارسازتر است.

چرا وقتی ایشان بعضی از مطالب را احساس می‌كردند فشارشان می‌رفت روی ٢٢، رگهای گردشان متورّم می‌شد و می‌گفتند آن چه را كه می‌گفتند. چرا؟!! چرا وقتی كه با بعضی از افراد ایشان ملاقات می‌كردند و بنده هم بودم، این نكته را می‌خواستند به آنها بفهمانند كه كلام معصوم معصوم است و غیر معصوم نباید خودش را به جای عصمت بگذارد. این بخاطر همین قضیه بوده است. خب ما دیدیم، دیدیم كه چه شد! دیدیم چه شد، اینها به خاطر عدم توجّه به این مسائل بوده است.