معیار حجیت سلسله‌های متصوفه

پس ما نیازی به امام رضا از طریق معروف نداریم که حالا یک سلسلۀ معروفیۀ هم در اینها حتماً باید وجود داشته باشد تااینکه ما اعتماد کنیم و اتقان مسیر و راه را از اینجا بدست بیاوریم؟! زیرا آن که اصل بوده است، الآن بدنش در زیر خاک است. آنکه در طی طریق بوده و به اینجا رسیده است الآن اینها معلوم نیست که خیلی آدمهای درست و حسابی باشند. حالا بله، در وسطشان، در [میان] بعضی از اینها ممکن بود استثنائاً افرادی باشند که بشود به آنها اتکا کرد! حالا از اولیا نباشند بالأخره فردی باشد که بشود به آنها توجه کرد؛ ولی نه همه‌ آنها!

وجود انحراف حتی در اصحاب بعد از ائمه

خب ما خیلی از اینها را در زمان حیاتمان می‌دیدم که اینها قطب بودند، منسوب بودند ولی در واقع فرد و افراد عادی بودند و البتّه ما معتقد به این مسائل که برای آنها پیش آمد نیستیم و همۀ اینها را خلاف می‌دانیم و باید همۀ اینها بیایند جواب پس بدهند! این کارهایی که انجام شده، تخریبی که زدند و کردند و چه در جاهای دیگر کردند همۀ اینها خلاف شرع و همۀ اینها حرام بوده و باید پاسخ‌گو باشند.

ولی اینکه افراد حالا بلند شوند و آنجا بروند و سر بسپارند، نه! این هم نیاز به دلیل دارد، اثبات می‌خواهد که چطور انسان به یک نفر اعتماد کند و یک نفر را چیز کند!

بنده با اینها هم صحبت می‌کردم با افرادی که [منسب به این سلسله‌ها] بودند صحبت می‌کردم ولی از اینها چیزی دستگیرم نشد خلاصه چیزی به دستم نیامد. خب پس این هم معلوم می‌شود که صرف استناد به امام دلیل بر صحت راه نیست! خود امام آن اصل و دلیل بر صحت است که او فقط اثبات صحت خودش را می‌کند، اما امام اثبات صحت افراد بعد از خودش را نمی‌کند.

امام خودش، بنفسه خودش حق است و حق از او تراوش می‌کند. حتّی بالاتر از حق است و نفس وجود امام حجّیت ذاتیۀ دارد و برای فعل و قول و تصرفات او است. این مسئله‌اش جدا است!