اهمیت وجود حالت نیاز و درد در سالک الهی

سؤال: در مورد تربیت فرزاندانمان احساس می‌كنم با وجود این كه زیاد سختگیری نمی‌كنیم و با وجود این كه مدرسه‌ها و اجتماع زیاد در تربیت دینی بچه‌ها موفّق نیستند آیا این مسئله موجب نگرانی است یا به مرور زمان و رشد عقلی بچه‌ها قابل رفع شدن است.

جواب: در این مورد همین طور است بالاخره انسان هم باید مراقب حال بچّه‌ها باشد و هم این كه خیلی دغدغه به خودش ندهد كه حالا چه خواهد شد؟ بنده در آن وقتی كه مدرسه می‌رفتم معمولًا روزها كه می‌آمدم هفته‌ای یك بار، دو دفعه یادم است پدر ما یادم است از ما سؤال می‌كرد خب سركلاس چه خواندی؟ معلم چه سؤال كرد؟ گاهی اینها چیزهایی بود كه ایشان سؤال می‌كردند. یكدفعه یادم است من سال چهارم یا پنجم بودم معلّم ما سر كلاس یك نوشته از صادق هدایت آورد خواند. نوشته‌ای بود مربوط به یك جایی بود خب البتّه صادق هدایت یك آدم منحرفی بود و خیلی نوشتجات او نوشتجات بدی است و خیلی تأثیر بدی دارد بخصوص در نسل جوان و حالت بدبینی و یأس را ایجاد می‌كند و بنده شنیدم در همان زمانها كه عدّه‌ای با خواندن نوشتجات این حتّی دست به خودكشی هم زدند. بالاخره خودش هم خودكشی كرد! آدم منحرفی بود ولی قلم او بسیار قلم شیرین و نوشتجات و رمانهای او رمانهای خیلی جاذبی بوده است. وقتی كه من این را گفتم فردا پدر ما یك نامه نوشت برای مدیر مدرسه كه برای چه سر كلاس نوشته‌های صادق هدایت و اینها خوانده می‌شود؟ این چه به اصطلاح دلیلی می‌تواند داشته باشد؟ باید انسان مراقبت كند و باید بداند بچّه‌ها رفیق‌هایش چه كسانی هستند؟ چه مسائلی دارد؟ امّا این كه بخواهد این قدر دغدغه به خودش راه بدهد كه آی الآن این طور شد این طور شد نه این طور نیست بالاخره بایستی كه ما هم یك جاخالی‌هایی برای اموری كه در اختیارمان هم نیست قرار بدهیم كه آن امور كم نیست.