اهمیت وجود حالت نیاز و درد در سالک الهی

مرحوم آقا می‌فرمودند اینها خیال می‌كنند حتماً باید بیایند من را ببینند تا این كه فرض كنید كه یك مسئله حاصل شود. نمی‌دانند كه ارتباط ما با افراد، ارتباط، ارتباط باطن است. هر شخصی در این دنیا هست برای او یك محدودیتی وجود دارد. بنده هم مثل سایر افراد دارای محدودیت هستم شما كه در یك فضای خانواده هستید و وقت خودتان را در آن فضا باید به مسائلی بگذرانید، از رتق و فتق منزل و تربیت امثال ذلك، اگر قرار باشد كه هر كسی هر روز بیاید در را بزند آیا شما در را برای او باز می‌كنید؟ یعنی زندگی خودتان را مختل می‌كنید؟ هنوز این نرفته یكی دیگر بیاید زنگ را فشار بدهد آمدم این جا می‌خواهم حال تو را بپرسم حالا كه رفتی نفر دوّم، سوّم بس است دیگر بابا دیگر روزی مگر چقدر بایستی در را باز كنیم؟ بالاخره هر كسی كاری دارد. زندگی دارد و وضعیت و موقعیتی دارد. در این یك سال اخیر رفقا و دوستان اطبّای ما بنده را تهدید كردند بر این كه اگر شما بخواهید بر این وضع از ارتباطات ادامه بدهید خطر مرگ برای شما هست. یعنی وضعیت حال و مزاجی بنده به نحوی‌ شد كه از نظر شرعی بنده را تكلیف كردند برای این كه یك تغییراتی در موقعیت خودم به وجود بیاورم. لذا از مدّتها پیش بنده احساس می‌كردم آن ارتباطاتی كه قبلًا با رفقا و دوستان داشتم دیگر نه تنها الآن ضرورتی ندارد بلكه ممكن است از ناحیه خدا هم مورد مؤاخذه قرار بگیرد. در عین این كه ارتباطات به نحو جلسه عمومی‌برقرار است. بعضی از ارتباطات خاص كه ضرورت دارد هنوز برقرار است. مطالبی را كه باید به دست رفقا برسد الحمدلله رفقا و دوستان زحمت می‌كشند و این مطالب را می‌رسانند تا آن جایی كه توان هست خود ما به این مسائل می‌پردازیم. بنده در همین سفر كه آمدم رفقا دارند می‌بینند كه من مشغول نوشتن مطالب هستم و اینها را می‌نویسم و اینها را می‌دهم.