پیوند معنویت و زندگی مادی در اسلام؛ پاسخ به یک شبهه اساسی

صدّامی بلند می‌شود، می‌آید این‌طرف و آن‌طرف بمب و موشک می‌زند. این موشکی که بلند می‌شود بر فلان منطقه دزفول و غیردزفول [فرود می‌آید، به خاطر همین انانیّت نفس است!]

بنده یک وقتی در طهران بودم؛ در میدان توپخانه، در همان زمان [جنگ]؛ وقتی که شش موشک با هم آمد [و به] طهران [اصابت کرد]، من صحنۀ [اصابت] موشک را با چشم خودم دیدم! اصلاً یک قیامتی به‌پا شده بود! حالا پنجاه‌متر آن طرف‌تر از ما خورد و به ما نخورد.آمبولانس‌ها و جنازه‌ها [را می دیدید، قیامتی شده بود] آن کسی که این دکمه را می‌زند و این موشک می‌رود [و اصابت می‌کند]، می‌داند که این موشک دارد بر سر مردم می خورَد ، ولی [ با این حال باز] می‌زند! [و] می‌گوید: «می‌زنیم! باکی هم نداریم [که مردم کشته می‌شوند!] بگذار مردم بمیرند! بگذار مردم تکّه‌تکّه شوند! [فقط] ما [سر پا] باشیم!» [این را] صدّام می‌گوید ها! می‌گوید: «[فقط] حکومت ما [سر پا] باشد، بگذار مردم بمیرند!» بابا این موشکی که داری [به مردم بی‌گناه] می‌زنی آنها که نمی‌جنگند! [رزمندگان] دارند در جبهه می‌جنگند، آن بچه‌ای که الآن در کوچه دارد راه می‌رود، چه گناهی کرده که تو داری موشک را بر سر او می‌زنی؟! آن زنی که در خانه است، چه گناهی کرده که داری الان بر سر او [موشک] می‌زنی؟! ولی انسانیت اینها همین است. این [ بود بیانی از] مسئله‌!

خب با توجّه به این قضیّه، چطور ممکن است ادیان الهی بیایند و استعدادها و رموز و اسرار امور دنیوی را در اختیار این [نوع] بشر قرار بدهند؟ [در اختیار] این بشر! این بشری که هنوز چیزی گیرش نیامده، دارد همدیگر را تکّه‌تکّه می‌کند! حالا اگر فردا اسرار [و رموز ابزار آلات مادّی] در اختیار این [بشر] قرار بگیرد [چه خواهد کرد]؟! کاهْ‌دود راه می‌اندازد! می‌گویند: «بی‌خود نبود خدا به خر شاخ نداد!»