تجلی مشیت الهی در علم و اراده اولیاء

سؤال: طبق قاعدۀ عالم مثال این امکان پذیر هست.

استاد: تمام شد.

سؤال: پس می‌توانیم بگوییم بعضی از این قوانین بین عوالم مشترک است و بعضی از قوانین در بین عوالم مختلف است؟

استاد: نه صحبت مشترک و مختلف نیست. آنچه که در این عالم انجام می‌شود حقیقت آن کپی است، ما این را حقیقت می‌پنداریم. حقیقت آن در عالم مثال است. لذا شما زودتر دیدید. شما این را زودتر رفتید و به این رسیدید، به رفقایتان می‌گویید حالا صبر کن پنج‌ماه دیگر اینکه من می‌گویم ببین می‌شود یا نمی‌شود؟

بله همین است همین است درست است.

سؤال: ... عالم مثال است دلیل بر این که حالا شما زودتر دیدید معلول عالم مثال است پس سلسله را ادامه بدهیم معلولیت را شما از کجا

استاد: ببینید معلولیّت به‌خاطر این است که این حرف. ببینید اینکه ما دیدیم آیا واقعیّت داشته یا نداشته؟ اگر ما این را که دیدیم واقعیّت نداشته پس ممکن است آنچه را که دیدیم با آنچه را که بعداً مشاهده می‌کنیم دو تا دربیاید. پس درست ندیدیم!

سؤال: نه واقعیّت داشته!

استاد: احسنت حالاکه واقعیّت داشته پس عین آنچه را که ما در عالم مثال دیدیم باید در اینجا تحقّق پیدا کند، پس آن می‌شود علّت بر این، چرا؟! چون قبلاً بوده، آنکه قبلاً بوده به عنوان یک حقیقت ثابت، نه حقیقت سیّال که باید زمان بر او بگذرد. آن حقیقت ثابت علّت برای واقعیّت خارجی است که مشمول زمان است.

سؤال: من تصویر حضرت‌عالی را قبلاً دیدم و الآن خود حضرت‌عالی را مشاهده می‌کنم، این تصویر که علت شما نبوده؟

استاد: صحبت تصویر نیست، بحث دو تا است ما بحث تصویر نکردیم، بحث خودش، بحث واقعیّت کردیم. یک وقتی شما از من یک عکس برمی‌داری می‌گذاری در خانه، این تصویر هیچ ارتباطی با من ندارد. شما در خواب واقعیّت را دیدید؛ یعنی وقتی که امشب حالا نمی‌دانم پدرتان به رحمت خدا رفته یا هستند إن‌شاءالله خدا عمر چیز کند یکی از اقوام شما که به رحمت خدا رفته را در خواب می‌بینید، عکس او را می‌بینید یا خودش را می‌بینید؟