تجلی مشیت الهی در علم و اراده اولیاء

اشاره‌ای به علم امام در کلام حضرت صادق علیه السلام

حضرت می‌فرمایند به ابی بصیر که: «میزان این عالم مادّه با این سیّارات و با این ستارگان که انتهایی برای او نیست، نسبت به عالم مثال مثل یک قطره است در دریا!» اینکه تا حالا بعد از سال‌ها می‌فهمند عجب یک ستاره از یک‌جا درآمده و دوازده میلیون سال نوری طی کرده و الآن خدمت ما رسیده؛ یعنی اینکه الآن ما داریم می‌بینیم، این الآن سر جایش نیست، این برای دوازده میلیون سال نوری پیش است که الآن از جایش حرکت کرده!

سؤال: الآن شاید اینجا نباشد.

استاد: بله الآن سرجایش نباشد. آن‌وقت این عالم نسبت به آن عالم مثال؛ یعنی همان عالم مثال، همان عالم خوابی که ما در آن عالم مسائل را مشاهده می‌کنیم یا در خواب یا در مکاشفه، مکاشفۀ صوری البتّه، نسبت یک قطره به دریا است و عالم مثال نسبت به عالم ملکوت مثل یک قطره به دریا می‌ماند و همین‌طور قطره به دریا تا برسد به هفت عالم که مرتبۀ اسماء کلّیه و صفات کلّیۀ ذات است. امام علیه السّلام می‌فرماید: «تمام جریانات این عالم دست ما است!» چی می‌شود، اصلاً چه چیزی؟!

بعد آقا می‌گوید: «امام زمان علم غیب ندارد!» علم غیب شاگرد بچه مکتبی‌های اینها دارند، بچه‌هایی که سال اول و دوم هستند اینها دارند امام چیست؟!.

می‌فرماید: آصف برخیا که این کار را انجام داده، خورشید را برگردانده ـ چون وقتی که نماز حضرت سلیمان داشت قضاء می‌شد، آصف خورشید را برگرداند ـ حضرت به آصف فرمودند خورشید را برگردان که نمازمان را بخوانیم چون نماز داشت قضاء می‌شد، هنوز قضاء نشده بود. آصف اشاره می‌کند خورشید را نگه می‌دارد تا قشنگ سر فرصت وضو بگیرند، مستحبّات وضو را هم انجام بدهند، دیگر غسل نه، غسل نداریم. شاید رفته‌اند و غسل هم کرده است! خلاصه همه کارها و نماز را سر فرصت انجام داده‌اند، تمام خلق عالم را معطل سرکار بایستاند که حضرت سلیمان بتواند نماز بخواند! آن وقتی که حضرت نماز خواند، حالا خورشید را سر جایش برمی‌گرداند.