تجلی مشیت الهی در علم و اراده اولیاء

آن مسائل مهّمی که باید انسان به فرزندان آنها را بیاموزد، همین مسائل اعتقادی است که براساس عرفان و مکتب اولیاء خدا پی‌ریزی شده است. اینها آن سنگ درشت‌هایی است که به قول شما پایه است. که این فکری که الآن این بچه می‌خواهد بزرگ شود، دینش چیست؟ از چه کسی باید تقلید کند؟ آیا از هر کسی تقلید کند یا نه مقلَّدْ، چه کسی باید باشد؟ زندگی می‌خواهد تشکیل بدهد، چه معیارهایی را در تشکیل زندگی انتخاب کند که بعداً به مشکل برخورد نکند. درسی که می‌خواهد بخواند باید درسی باشد که هم به درد سعادت دنیا بخورد و هم به باید درد سعادت آخرتش بخورد. رفیقی که می‌خواهد انتخاب کند، معیارهای رفاقت را شما باید یاد بدهید که هر کسی نباشد. چون رفیق خیلی تأثیرسازنده یا مخرّبی دارد در تربیت دارد. ارتباط او با پدر و مادر؛ یعنی باید پدر و مادر آنچه را که برداشت خودشان از مکتب عرفان است در مسائل مختلف اجتماعی شخصی، دینی، آن را به خانواده بدهند، هر کسی به آن مقداری باید بگیرد. زیاد هم نباید زور بزند، آن مقدار که بدهد خودش می‌گیرد.

دو تا بچه یک‌طور نیستند، یکی کم می‌گیرد یکی زیاد می‌گیرد یکی یک‌طور برخورد می‌کند، آن یکی یک‌طور دیگر، آن دیگر دست شما نیست. شما باید آنچه را که از مسائل و از مطالب و از آن ارتباطاتی که باید آن ارتباطات توضیح داده بشود باید بگویید و کم‌کم خود او شکل پیدا می‌کند، فهم پیدا می‌کند، می‌فهمد که با چه کسی ارتباط داشته باشد یا با چه کسی نداشته باشد. هر کسی بر سر راهش آمد برای او دستان خود را باز نمی‌کند. متوجّه این هست که مراقب چه مسائلی باشد و درعین‌حال باید مراقبت هم داشت تا خودش بعداً برود جاهای دیگر را پر کند.

سؤال: آقاجان پدر و مادر این مطالب را باید در عمل اجرا کنند که این بچه اکتساب کند یا...؟