تجلی مشیت الهی در علم و اراده اولیاء

من نگاه کردم گفتم آقا این آقای بنی صدر از دور و بری‌های آقای خمینی است و می‌گویند آنجا خیلی فعّال است.

ایشان فرمودند: روزی می‌رسد که بلایی از طرف این مرد بر سر ایران می‌آید که دیگر جبران نخواهد شد!¹

خب ایشان با چه حسابی این حرف را زد چه حسابی؟! که دیگر جبران نخواهد شد! حالا اینجا استاد دیگر به‌درد می‌خورد. ولیّ خدا اینجا به‌درد می‌خورد، وإلاّ اگر او هر کاری بکند که بقیّه می‌کنند، دیگر نه دیری می‌ماند نه دیّاری!

در همین کتاب‌هایی که اخیراً پخش شده است مطلع انوار مسائلی از مرحوم آقا به چشم می‌خورد.

اهمیت مبانی اعتقادی در تربیت نسل آینده

سؤال: آقا می‌بخشید، استادی در ارتباط با مدیرّیت زمان به شاگردان خود در استفاده از فرصتها، فرصت‌هایی که پیش نمی‌آید چون عمر یک بار است توضیح می‌داده که در ظرفی چند تا سنگ بزرگ اول می‌گذارد. داخل آن ظرف به شاگردهایش می‌گوید پُر شد؟ می‌گویند بله پر شد. بعد روی آن شن می‌ریزد. خب این برای شن جا دارد این را تا لبه می‌ریزد می‌گوید پر شده؟ می‌گوید نه پر نشده. بعداً آب می‌ریزد. بعد این بحث را مطرح می‌کند که شما برای‌اینکه اگر اول شن می‌ریختید به سادگی این سنگ‌ها را نمی‌توانستید بگذارید. بحث استفاده از فرصت‌ها که اول سنگ‌های بزرگ باید قرار داد و بعد وقت برای شن و برای آب جا هست.

ما الآن برای زندگی خودمان یا برای تربیت بچه‌ها، آن حالا تمثیل به مثال تشبیه است این سنگ‌های بزرگ زندگی ما و بچه‌های ما چیست که بخواهیم کلان ببینیم؟ یعنی ببینیم در رابطه با توحید و در رابطه با آخرت و زندگی بیشتر آخرتی، چون هدف آخرت است، چون اگر بخواهیم کلان ببینیم، این سنگ‌های بزرگ چیست که یک وقتی دیر می‌شود یعنی من که آمدم و چندین سال دارم، دیگر الآن این برای من ممکن نیست که سنگ‌ها را بتوانم در آن شنها جا بدهم به این سادگی‌ها جابه‌جا کنم! یا برای این بچه‌ها و تربیت بچه‌های خودمان اصلاً به این دید نباید نگاه کرد!؟