رابطۀ ایمان و ارتقای فهم؛ رسالت حقیقی عالمان دینی

خدا هم برای او چیزهایی می‌آورد! می‌گوید: «آهان، [همان‌جا] بمان!» چون اگر نیاورد، به فکر می‌افتد: «هان! چه شده؟ فلان...» نه! [فوراً محرّک‌های جایگزین پیدا می‌شود:] این [رفیق که] رفته، یک رفیق دیگر از آن پشت می‌آورد، جای این را پر می‌کند. آن دو [رفیق] رفتند، دو [نفر] دیگر که مسئله دارند، از یک جای دیگر می‌آورد و جای [خالی را] پر می‌کند. می‌گوید: «خیلی خب، ما هم رفیق داریم، ما هم [از این کارها] داریم، آره بابا، حق با این است، این راست می‌گوید، این فلان می‌کند.» مدام چه می‌شود؟ مدام لاکِ خودش را سفت‌تر می‌کند. لاک‌پشت از اول که به این سفتی نیست؛ وقتی لاک‌پشت از شکم مادر متولد می‌شود، شما می‌توانید لاک بچه‌اش را هم بکَنید؛ ولی مدام هرچه می‌ماند، مدام این لاکش سفت می‌شود، سفت می‌شود، سفت می‌شود؛ تا جایی که [اگر] شما بروید روی لاک آن بایستید، طوری نمی‌شود و نمی‌شکند.

این تارِ عنکبوتی که الآن روی این قرار گرفته، خیلی نازک است؛ اگر فهمید، تلنگر به او خورد، می‌تواند این تار عنکبوت را [پاره] کند. [اما] اگر [پاره] نکند، مدام خدا می‌آید این تار عنکبوت را کلفتش می‌کند، کلفت می‌کند، [کلفت‌تر] می‌کند؛ بعد می‌شود یک بِرزنت! اصلاً هر کاری بکنی، این دیگر [از هم] کنده نمی‌شود؛ رفت درون برزنت، رفت درون یک پوششی که آن پوشش دیگر قابل خَرق نیست. پس باید حواسمان جمع باشد؛ متوجه باشیم و خودمان را دائماً مقایسه کنیم: از نظر تفکرات، از نظر شوق‌ها و امیال، که نسبت به گذشته چه وضعیتی داشتیم.

خیال می‌کنم فعلاً همین مقدار کفایت می‌کند.

حالا به یکی‌دو سؤال از این [ سؤالات می‌پردازیم]. همین دو تا [را پاسخ می‌دهیم] و دیگر بیشتر از این [صحبت نمی‌کنیم.]

پاسخ به چند سؤال

1. روش برخورد با نزدیکان مخالف راه خدا چگونه باید باشد؟

سؤال: لطفاً تکلیف ما را در مورد کسانی که مرتباً به‌خاطر مراقبه و رفتارمان ما را مورد سرزنش قرار می‌دهند و از بستگان بسیار نزدیک ما هستند ـ مثلاً شوهر ـ بفرمایید. آیا باید سکوت کنیم یا پاسخ بدهیم؟