تنظیم امور بر اساس مبانی اولیای الهی؛ معیار سلوک حقیقی در اسلام

حل شدن در جریانات اجتماعی، درپی کنارگذاشتن مبانی اولیای الهی

راه خدا شوخی ندارد! چشم و گوش بستن ندارد! تو فردی که مسئول هستی، فردا باید بیایی یک یک جواب بدهی! تو براساس این مسئولیّتی که پذیرفتی، چه جوابی داری بدهی؟ تو براساس این مسئولیتی که پذیرفتی، تمام مطالبی که اتّفاق افتاد، به پایت می‌نویسند! هر چه اتّفاق افتاد و هر تبعاتی از آن‌موقع تا الآن [جریان] داشته، این جریان را به پای تو می‌نویسند. این می‌شود چه؟ حل شدن در مسائل اجتماعی، که آدم از آن مبانی دست بکشد؛ از آنچه را که به او فرموده‌اند، کنار بکشد [و در مسائل اجتماعی] حل شود. [این که] آقا می‌آید، می‌رود پشت سرش می ایستد عکس می‌اندازد. فلانی می‌آید، بلند می‌شود می‌رود [کنارش عکس می‌اندازد]. [می‌گویند]: «این کار را می‌کنیم! تبلیغ کنیم! صبح [تا شب این کار را می‌کنند]. این چه می‌شود؟ این حل شدن [در مسائل اجتماعی] هست.

نه آن صحیح است که انسان به‌طورکلّی کنار بنشیند و عزلت اختیار کند و بگوید: «کاری به کار [کسی] ندارم؛ هرچه می‌خواهد بشود، بشود!» آن غلط است؛ آن راه هم راه اسلام نیست، راه شریعت نیست، راه پیامبر نیست؛ و نه این صحیح است که انسان هرچه دارد کنار بگذارد و خود را تسلیم جریان کند، هرچه رُود به آن سمت رفت، این هم خودش را بیندازد به رودخانه و به همان سمت حرکت کند.

اصل در سیروسلوک عبارت است از تنظیم امور براساس مبانی اولیای خدا

به این می‌گویند: «سلوک»؛ سلوک یعنی این.

نماز شب و ذکر و ورد و تحلیل و دعای سمات و دعای کمیل به جای خود محفوظ، مجالس به جای خود محفوظ، ارتباط دوستان با یکدیگر به جای خود محفوظ، آنچه که اصل و اساس در سیروسلوک است، عبارت است از تنظیم امور براساس مبانی‌ای که اولیای خدا و بزرگان [ترسیم و مشخص کرده‌اند]؛ آن اصل است.