قابلیت تاثیر پذیری انسان در شرایط گوناگون (اهواز )

جواب: خب انشاءاللَه كه خداوند توفیق بدهد و خداوند دست همه ما را بگیرد بنده هم نیاز به دعا دارم بنده تواضع ندارم در كارم در كار من تواضع نیست و این شاید هم نقطه ضعف ما باشد وآن چه را كه هست می‌گویم و من واقعاً نیاز به دعا دارم و وقتی حالات رفقای خودم را می‌بینم واقعاً غبطه می‌خورم واحساس غَبن می‌كنم و از آن طرف هم خب بالاخره رفیق باید برای رفیق دعا كند ما هم دعا می‌كنیم شما هم دعا كنید تا این كه خداوند به بركت انفاس صادقه بندگان خودش دستی از همه ما بگیرد.

سوال: احتراما به استحضار می‌رسانم اینجانب بعد از ازدواجم به واسطه همسرم با شما آشنا شدم از شما سؤالی داشتم گاهی مواقع در انجام عباداتم دچار سستی و كاهلی می‌شوم احساس درماندگی می‌كنم برای رفع این حالت چكار باید انجام بدهم؟

جواب: بله عرض كنم حضورتان كه مطلب سستی همین است كه عرض كردم مرحوم آقا می‌فرموند كه شرط اساسی در حركت سالك عبارت است از مراقبه. مراقبه شرط اساسی است و این مراقبه را ما سبك می‌شماریم آن توجّه لازم را به آن نمی‌كنیم در حالتی كه بزرگان اصلًا نسبت به این مراقبه تمام همّ و غمّ آنها بود و خیلی بنده این مسئله را تذكّر دادم، خیلی نسبت به این قضیه به رفقا مطالبی را عرض كردم اگر شب تا صبح بیدار باشیم و به عبادت مشغول باشیم، به ذكر مشغول باشیم ولی صبح در كوچه و خیابان و در سر كار هیچ مراقبه نداشته باشیم این هیچ ارزش ندارد و به اندازه‌یك سانت ترقّی نخواهیم كرد آن عبادت شب باید به واسطه‌اثر خودش را در روز بگذارد و آن مراقبه در روز است كه باعث می‌شود كه عبادت در قلب نفوذ كند. این مطالبی را كه عرض می‌كنم بنده از پیش خودم نمی‌گویم مطالبی است كه بزرگان فرمودند خدمت دوستان عرض می‌كنم مراقبه حكم عمود خیمه را دارد. حكم آن چوب وسط دو سنگ آسیاب را دارد وقتی كه شما چوب را بردارید سنگ متلاشی می‌شود و از بین می‌رود عمود خیمه را وقتی شما بردارید خیمه می‌خوابد. آن مراقبه است كه انسان، كلام او، رفتار او و افكار او این سه با موازین و با رضای الهی تطبیق كند. در یكی از كشورها بنده بودم شخص آمده پیش من آقا من حالم این طور است گاهی آن طور است و حال سستی برای من پیدا می‌شود این جور پیدا می‌شود. گفتم شما مراقبه نداری گفت: چرا مراقبه می‌كنم گفتم خب آیا شما كه از منزل می‌آیی بیرون چشمت به این نامحرم، به این بی‌حجابها نمی‌افتد؟ گفت: چرا می‌افتد، گفتم چرا می‌افتد؟ خب همین دیگر وقتی می‌آیی بیرون چشمت می‌افتد، این تخیل پیدا می‌شود این صورت پیدا می‌شود بعد می‌گویی این جور این جور، خب نباید این طور باشد وقتی كه ما ترتیب اثر ندهیم مسئله همین طور است. به همین كیفیت خواهد بود با یك دست دوتا هندوانه نمی‌شود برداشت، نمی‌شود. حالا این یك مورد و یك مصداق برای این قضیه گفتم تا این مسئله را شما حل نكنید دائماً نفس شما درگیر است و در آشوب است و تلاطم است و نفس آشوب و تلاطم‌دار حركت ندارد راه خدا به عكس مسائل دیگر نیاز به آرامش دارد، نیاز به خالی بودن ذهن دارد نیاز به عدم خطورات دارد نیاز به طمأنینه و سكینه خاطر دارد، با این وضعیت انسان می‌تواند حركت كند پس بنابراین ما باید بدانیم هر فكری كه انجام دادیم فكر بدی راجع به رفیق فكر بدی راجع به افراد دیگر، حتّی افراد دیگر مگر افراد دیگر بنده خدا نیستند؟! اگر صداقت نداشتیم اگر صفا نداشتیم اگر اخلاص نداشتیم بیخود دنبال ذكر نرویم دنبال عبادت و مستحبّات نرویم كه فایده‌ای ندارد. باز عرض می‌كنم و تأكید می‌كنم نماز شب تا مراقبه در روز نباشد سر سوزنی اثر ندارد. صد سال نماز شب بخوانی ولی فردا چشممان را به همه جا بیاندازیم هیچ فایده‌ای ندارد، صدسال نماز شب بخوانیم ولی درمعامله كه می‌كنیم نیت ما آن طور كه باید و شاید نباشد فایده ندارد. صداقت، اخلاص، عدل، هم نوع دوستی، توحید افعال و افكار، اینها است كه برای انسان كارساز است و می‌تواند عبادات را در وجود انسان مستقر كند این مسئله است.