قابلیت تاثیر پذیری انسان در شرایط گوناگون (اهواز )

امام عسگری علیه‌السّلام می‌فرماید: من أنس باللَه‌ كسی كه انس با خدا پیدا كند یعنی صبغه خدایی بگیرد رنگ خدایی بگیرد إستوحش وحشت می‌كند نه اینكه بدش می‌آید نه این كه خوشش نمی‌آید بند بند او می‌لرزد یك لحظه با یك نفر بنشیند وحشت می‌كند ماهیها چطور فرار می‌كنند؟ اگر فرض كنید كه یكدفعه یك ماری بیاید وسط این مجلس امتحان كنید ببینید چه كسی می‌ماند؟ كسی این جا می‌ماند؟ یك دفعه یك حیوانی بیاید، یك حیوان خطرناكی بیاید همه چنان فرار می‌كنند كه كله می‌خورد به در و شیشه‌ها و چیز نشود. امام عسگری شوخی نمی‌كنم این طور می‌فرماید كسی كه انس با خدا پیدا كند این جور فرار می‌كند از ارتباط با افراد اصلًا می‌میرد، می‌میرد دو دقیقه یكی از همین‌هایی كه بله از همین هایی كه شما بهتر از من می‌دانید بیایند با او حرف بزنند، اصلًا نمی‌تواند استوحش وحشت می‌كند، چرا چون در دو نقطه مقابل قرار دارد، دو زاویه مخالف قرار دارد.

امّا به عكس نسبت به آنهایی كه آنها یك چیزیشان می‌شود بالاخره یك انسی پیدا كردند اصلًا می‌گردد خودش را به هر دری می‌زند كه پیدا كند رفیق شفیقی بیاید اثر كند این قدر تأثیر می‌كند. یعنی این ارتباط یكدفعه مرحوم آقا می‌فرمودند: یك قضّیه خیلی عجیبی. می‌فرمودند: در زمان مرحوم آخوند ملّاحسین قلی همدانی رضوان اللَه علیه كه از بزرگان عرفای باللَه و علمای عاملین و اولیاء الهی در زمان شیخ انصاری بوده، مرحوم آخوند ملّا حسین قلی فی الواقع می‌شود بگوییم كه سرسلسه این مكتب عرفان علمی و فقهی، گرچه اساتیدی داشتند ایشان ولیكن از ایشان یك نقطه بسیار مبرّز و شاخصی بود در این سلسله مرحوم آخوند و شاگردانی داشت، نقل می‌كنند سیصد شاگرد ایشان تربیت كرد. سیصد شاگرد كه یكی از آنها مرحوم آقا سید احمدكربلایی بود و چه ایشان مرد بسیار عجیبی بود نَفَسی داشت، خیلی نفس عجیبی داشت و همه را تحت تأثیر قرار می‌داد.