پایه‌گذاری نظام تکاملی و تربیتی ادیان بر خروج از ظلمت به سوی نور (کرمان)

و این مطلب خیلی بسیار بسیار مسأله مهمّی است كه وقتی كه انسان یك همچنین وضعیتی پیدا كرد می‌بیند خواهی نخواهی در این مرام بزرگان و در مبانی بزرگان خواهی نخواهی سُر می‌خورد، اصلًا سُر می‌خورد، و بدون اینكه بخواهد و نخواهد در آنجا قرار می‌گیرد. تفكّراتش، تفكّرات دیگری می‌شود، تمایلاتش، تمایلات دیگری می‌شود، سلیقه‌اش، سلیقه به اصطلاح دیگری می‌شود، اصلًا خواهی نخواهی یك همچنین مسائلی را خودش ادراك می‌كند و خودش درك می‌كند.

این همان مطلبی است كه مرحوم آقا خیلی روی آن تكیه داشتند، خیلی روی این قضیه، و غالب اوقات كه بنده را می‌دیدند وقتی شرح حال رفقا را از من می‌خواستند می‌گفتند كه: تفكّر آنها نسبت به مسائل توحیدی و سلوكی چقدر رشد كرده، تفكّر آنها و فهم آنها نسبت به این قضیه چقدر رشد كرده است؟ حتّی یك‌دفعه به بنده فرمودند: من به حال اینها كاری ندارم، به حال آنها كاری ندارم، فهم آنها و فكرشان نسبت به مبانی چقدر رشد كرده است.

امیدواریم كه خداوند متعال فهم ما را و ادراك ما را نسبت به مبانی بزرگان و اولیاء الهی بیش از پیش محكم و مستحكم بگرداند. واقعاً باید هم به خدا پناه برد، وقتی من می‌بینم افرادی، اینها سالیان سال پیش بزرگان بودند، هم اساتید مرحوم آقا، هم نسبت به خود مرحوم آقا، ولی خلاصه آن نصیبی كه باید ببرند نبردند، آن حَظّی كه باید ببرند آن حَظ را نبردند، خیلی نسبت به خودم ظنین می‌شوم و از خدا می‌خواهم كه خُب خدایا اینها هم بودند، گرچه در همان موقع مسائلی داشتند، ولی خُب بالاخره اینها ...

و خدا هم نیاورد آن روز را برای انسان كه انسان دستش از مبانی كوتاه باشد و راهش نسبت به آنچه را كه بزرگان ترسیم كردند زاویه پیدا بكند، فقط انسان باید از خدا بخواهد.

در همین جلد دوّم اسرار آن مطالبی را كه بنده ذكر كردم و رفقا خواندند، خُب خیلی‌ها بودند از نظر علمی، از نظر فهم مطالب و اینها، كم نداشتند، امّا این چه قضیه‌ای هست؟ این چه مسأله‌ای است كه خلاصه زاویه پیدا می‌كنند دیگر، زاویه پیدا می‌شود برای انسان در راهش و در مسیرش و خلاصه آن حظّی كه باید ببرد نمی‌برد یا حظ كمتر حداقل، حالا حظ كمتر كه همه همان‌طوری كه عرض كردم همه كه یكسان نیستند.