پایه‌گذاری نظام تکاملی و تربیتی ادیان بر خروج از ظلمت به سوی نور (کرمان)

‌ 

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطان الرَّجيم‌

بسم اللَه الرَّحمَن الرَّحيم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللَّعنَةُ عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ‌

امروز به دنبال این مسأله بودم كه امشب در خدمت رفقا چه مطالبی را عرض كنم، بحمداللَه همه نسبت به مطالب و مبانی آگاه و مطّلع و دیگر چیزی برای گفتن باقی نمانده. بحمدلله همه از مسائل و مطالب مطّلع هستند و خُب در این مدت سال‌ها تا آنجایی كه به نظر می‌رسید و بضاعت مُزجات و اندوخته اندك به تبیین مطالب بزرگان و انتقال تجربیات و مبانی آنها به رفقا مشغول بودیم. الحمدلله آنهایی كه باید مطالب را بگیرند و ترتیب اثر بدهند، پایبند باشند، پیگیر باشند، انجام دادند و نتیجه‌اش را هم گرفتند و می‌گیرند و توفیق خدا همیشه شامل حال آنها خواهد بود، و آنهایی كه مطالب را سرسری گرفتند، یا اینكه با آن مطالب به عنوان یك گذران و زندگی با آن برخورد كردند و بودن در یك همچنین فضایی را به عنوان دستاویزی مانند سایر دستاویزها، برای توجیه زندگی خود تلقی كردند، تبعاً آن نصیب و بهره را نیافتند.

جداً این مطلب در طول این مدت و سال‌ها برای بنده مشهود بود و مكشوف بود كه: به رای‌العین می‌دیدم افرادی كه به جِد پیگیر هستند و مطالب را پیگیری می‌كنند و رویش كار می‌كنند و به صرف یك آمدن و شنیدن و خلاصه هیئت‌وار، برخورد نمی‌كنند، اینها نتایجش را عملًا می‌برند، خودشان هم معتقد بودند و مذعن بودند بر اینكه از نظر اختلاف و تفاوت تفكّر و مبانی و إعمال روش و تصرف در زندگی، تغییر فاحش و محسوس و ملموسی داشتند. خُب اینها مطالبی بود كه ما تا آنجایی كه از عهده‌مان برمی‌آید سعی می‌كردیم خودمان در انتقال این مطالب دخل و تصرف نكنیم و همان‌طور كه مطلب را شنیدیم و تجربه كردیم در طول سالیان سال در زندگی با بزرگان، همان‌طور منتقل كنیم گرچه با مواردی هم روبرو می‌شدیم و موانعی و نقدهایی و اعتراض‌هایی و طعن و كنایه‌هایی.