نهضت سیدالشهداء سبب نجات انسان‌ها از جهالت و سرگردانی

اعوذ باللَه من الشیطان الرجیم‌

بسم اللَه الرحمن الرحیم‌

و صلی اللَه علی سیدنا و نبینا ابی‌القاسم محمد و

علی اهل بیته الطاهرین و لعنة اللَه علی اعدائهم اجمعین‌

امروز در این فكر بودم كه خدمت رفقا كه می‌رسیم چه مطلبی را مطرح كنیم؛ الحمدلله همه وارد به مبانی، مطلع از مسائل، اهل مطالعه و اهل فهم و تجربه و معرفت، خُب ما هم از باب تذكره و خشنودی و پاسخ به انتظار دوستان چند كلمه‌ای از باب تذكر خدمت رفقا عرض كنیم.

در این فكر بودم كه دیدم ایام، ایام عزاداری و مصیبت است و متعلق به سیدالشّهداء علیه‌السّلام است و ما از دائره مطالب و مبانی ائمه علیهم‌السّلام نباید تجاوز كنیم. همه چیز ما از پیشوایان ماست و هر چه به آنها بیشتر گرایش و تمایل پیدا كنیم، بردیم! و هر چه كم بگذاریم، باختیم. این اوّل و آخر مطلب است.

خدا رحمت كند مرحوم والد رضوان اللَه علیه را، نشسته بودیم بنده و برادران خدمت ایشان؛ به ما فرمودند: یك سؤال می‌خواهم از شما بكنم، كدام یك از تألیفات من از همه پر ارج‌تر و ارزشمندتر و با قیمت‌تر است؟ هر كسی یك چیزی گفت. بنده هم به حال و فضای خودم گفتم: توحید علمی و عینی این كتاب معروف ایشان كه راجع به مبانی فلسفی و عرفانی و این‌ها، در آن مطالب نفیسی آمده. ایشان فرمودند: نه خیر! نه خیر! نه خیر! هر كسی یك چیزی گفت، بعد خودشان فرمودند: بهترین كتاب من كتاب لمعات الحسین است. كتابی است كه كلماتش عین كلمات امام است، عین كلمات امام معصوم علیه‌السّلام و ما هم آن را ترجمه كردیم، كلمات همان كلمات است، خُب ما یعنی ایشان ترجمه كردیم.

و این نشان می‌دهد كه ایشان قصد شوخی ندارند، اینها قصد مزاح و شوخی و تعارف نداشتند! ما اهل این حرف‌ها هستیم. دوتا حرف كه می‌زنیم یكی از آنها تعارف است، یكی تواضع در غیر از موضع است، شكسته نفسی و از این حرف‌هاست. آن بزرگان، نیازی به شكسته نفسی نداشتند، نیازی به تواضع‌های در غیر از موضع و جای خود نداشتند، نیاز به تواضع‌های دروغی نداشتند، آنها راست بودند، مكتب‌شان، حرف‌شان، سخن‌شان راست بود، درست بود، اهل تملق نبودند، اهل تعریف و تمجید نبودند، اهل نشست و برخاست و دولا شدن و كوچه دادن و عرض به حضور شما كنم كه بقیه‌اش بماند، اهل این حرف‌ها نبودند! راست بودند، وقتی حرفی می‌زدند درست صحبت می‌كردند، واقع وقتی كه می‌گفتند: بهترین كتاب من، كتاب لمعات است واقع هم همین بود، پیش خود و وجدان خود هم به همین مسأله اعتراف داشتند.